نقش سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) در رویارویی با تعهدات زیستمحیطی و تغییرات آب و هوایی
نویسندگان
1 استادیار گروه مطالعات غرب آسیا و آفریقا، دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/popsci.2024.447246.1319چکیده
هدف: مساله تغییرات آب و هوایی و تعهدات زیست محیطی مصرف کنندگان انرژی و کشورهای تولیدکننده انرژی مسالهای حساس است که پیامدهای بلندمدت قابل ملاحظهای هم از لحاظ کیفیت زندگی و هم از لحاظ تاثیر آن بر رشد اقتصادی به دنبال دارد. با آغاز قرن بیست و یکم، این مبحث وارد اقتصاد و سیاست جریان غالب شده و دولتها در سراسر جهان با تمایل مختلف این مساله را قبول کردهاند که عدم اقدام در زمینه آلایندههای جهانی دیگرقابل قبول نیست. هدف این مقاله بررسی نقش سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) در رویارویی با تعهدات زیستمحیطی و تغییرات آب و هوایی است. اعضای اوپک نیز تمایل دارند در اقدامات اتخاذ شده جهت کاهش خطرات ناشی از پدیده تغییرات آب و هوایی مشارکت و همکاری کنند، به شرطی که سهم عادلانهای از مسئولیتها را برعهده بگیرند. روش: روش این پژوهش مبتنی بر مرور اسناد بینالمللی و بیانیه سازمان اوپک درخصوص تعهدات زیستمحیطی و تحلیل نقش این سازمان است.نتیجهگیری: احساس بی عدالتی و تخصیص نابرابر هزینهها با توجه به سوابق کشورها در تولید آلودگی نیز یکی از مطالب متداول در بیانیههای اوپک بوده است. لذا اگرچه لازم است اوپک از فناوریهایی استفاده کند که تولید کربن را به حداقل برساند، لکن کشورهای عضو میبایست ضمن تشکیل جبههای واحد در کنفرانسهای بینالمللی، مشارکت فعالانه در تدوین قوانین زیستمحیطی و توسعه پایدار بهعنوان یک انتخاب راهبردی، ایجاد مراکزی در کلاس جهانی برای انجام پژوهشهای حوزه فناوری بر این نکته تأکید نمایند که راهکار جذب و ذخیره سازی کربن میبایست برای تمام طرفها الزامی گشته و برای تحقق این مسأله در مقیاس جهانی بخشی از مالیات نفتی فعلی کشورهای OECD برای کمک به این پروژهها اختصاص یابد.
