تعیین کننده های انتشار دی اکسیدکربن در ایران با تأکید بر بخش کشاورزی
نویسندگان
1 دانشیار اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
2 استادیار اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی داراب، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
doi
10.30490/rvt.2025.367397.1652چکیده
گرم شدن کره زمین یک موضوع مهم در چند دهه اخیر بوده و انتشار گازهای گلخان های به ویژه دی اکسیدکربن یکی از مهمترین دلایل تغییرات اقلیمی است. با توجه به نقش مهم دیاکسیدکربن در تغییرات اقلیمی، شناسایی عوامل مؤثر بر انتشار آن میتواند به طراحی راهبردهای مؤثر برای کاهش گازهای گلخانهای و مقابله با گرم شدن زمین کمک کند. در این راستا هدف از انجام این مطالعه تعیین عوامل مؤثر بر انتشار دی اکسیدکربن با تأکید بر بخش کشاورزی است. برای این منظور اطلاعات مورد نیاز طی سالهای 1990 تا 2022 جمع آوری شد. بعد از بررسی ایستایی متغیرها، با استفاده از مدلARDL الگوی کوتاه مدت و بلندمدت برآورد شد. نتایج این مطالعه نشان داد که در کوتاه مدت و بلندمدت، تولیدات زراعی، دامی و جنگل، به همراه مصرف انرژی و رشد جمعیت تأثیر مثبت و معنی داری بر انتشار دی اکسیدکربن دارند. همچنین اگر چه دما در کوتاهمدت تأثیری بر انتشار دی اکسیدکربن ندارد؛ اما در بلندمدت افزایش آن می تواند منجر به کاهش انتشار شود. زیرا در بلندمدت، افزایش دما با تحریک سیاستهای زیست محیطی، بهبود فناوری و تغییر رفتار مصرفی میتواند موجب کاهش انتشار دیاکسیدکربن شود، درحالیکه در کوتاهمدت چنین تأثیری مشاهده نمیشود. همچنین افزایش بارندگی هم در کوتاه مدت و هم بلندمدت منجر به کاهش میزان انتشار دی اکسیدکربن خواهد شد. این یافتهها بیانگر نقش مهم اقلیم و منابع آب در مدیریت انتشار گازهای گلخانهای و توسعه پایدار در ایران است. با توجه به تأثیر مثبت تولیدات زراعی، دامی و جنگلی بر انتشار دیاکسیدکربن، پیشنهاد میشود بهرهوری تولید در این بخشها با استفاده از فناوریهای نوین و کمکربن افزایش یابد و شیوههای کشاورزی پایدار ترویج شود. با توجه به تأثیر مثبت مصرف انرژی و رشد جمعیت بر انتشار CO₂، بهینهسازی مصرف انرژی، گسترش انرژیهای تجدیدپذیر و مدیریت مصرف در کنار برنامهریزی جمعیتی میتواند در کاهش انتشار مؤثر باشد. همچنین با توجه به نقش بلندمدت دما در کاهش انتشار، حمایت از سیاستهای زیست محیطی و ارتقای آگاهی عمومی برای انطباق با تغییرات اقلیمی توصیه میشود. در نهایت، با توجه به نقش کاهنده بارندگی بر انتشار، حفاظت از منابع آب و توسعه کشاورزی مبتنی بر بهرهگیری بهینه از نزولات جوی باید مورد توجه قرار گیرد.