پیش بینی امید به تحصیل بر اساس عادت های مطالعه و جهت گیری یادگیری زبان در زبان آموزان کانون زبان ایران
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
2 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار گروه علوم رفتاری، پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی سمت
doi
چکیده
هدف از پژوهش حاضر پیشبینی امید به تحصیل بر اساس عادتهای مطالعه و جهتگیری یادگیری زبان در زبانآموزان کانون زبان ایران بود. روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زبانآموزان کانون زبان ایران بود که در سال 1397 در مراکز آموزشی مربوطه به یادگیری زبان مشغول بودند. 240 نفر به روش نمونهگیری خوشهای انتخاب و به پرسشنامههای امید به تحصیل، جهتگیری هدف و عادتهای مطالعهپاسخ دادند. نتایج ضریب رگرسیون چندگانه به شیوة همزمان نشان داد که بین متغیر عادتهای مطالعه و امید به تحصیل رابطة خطی معنیدار وجود دارد و ابعاد وضعیت فیزیکی، توانایی خواندن، یادداشت کردن و انگیزش یادگیری قادر به پیشبینی امید به تحصیلاند. نتایج ضریب رگرسیون چندگانه به شیوة همزمان نشان داد که بین جهتگیری یادگیری و امید به تحصیل رابطه خطی وجود دارد و ابعاد جهتگیری یادگیری و عملکرد گرایشی قادر به پیشبینی امید به تحصیل میباشد. بر اساس یافتههای پژوهش میتوان نتیجهگیری کرد که امید به تحصیل بر اساس عادتهای مطالعه و جهتگیری یادگیری زبان در زبانآموزان کانون زبان ایران قابل پیشبینی است.