تقابل زیستجهان «سوژه» در چند داستان مدرن و پسامدرن فارسی
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز
2 دانشیار دانشگاه شیراز
doi
چکیده
مفهوم زیستجهان از مفاهیم بنیادین در فلسفة معاصر، بویژه پدیدارشناسی هوسرل است. در چنین فضایی موضوعات فلسفة مدرن قوام مییابد. موضوعاتی از قبیل سوژه، فضای میانذهنی، دیگری، آگاهی و.... از طرفی وجوه عمدة تمایز میان ادبیّات مدرن و ادبیّات پسامدرن، همین موضوعاتِ ذکرشده است. بنابراین توجّه به زیستجهان و تفاوت سوژهای که در زیستجهان حضور دارد با سوژهای که فارغ از این فضاست، مبنای مناسبی برای تحلیل سیر ادبیّات داستانی ایران از مدرن به پسامدرن است. برای رسیدن به این مقصود، سه داستان مدرن و سه داستان پسامدرن ایران، از منظر موضوعات مطرح در مفهوم زیستجهان در این مقاله بررسی شده است. رمانها و داستان مدرن عبارت است از: "مونالیزای منتشر"، "شبیه عطری در نسیم" و "وقتی مادر کل کشید". داستانهای پسامدرن عبارت است از: "داستان دودقیقهای"، "نون و قلم" و "دختر و جنگ". به نظر میرسد عوامل سازندة زیستجهانِ مدرنِ سوژه، در گذار به ادبیّات پسامدرن، از بین رفته یا تغییر ماهیّت دادهاند؛ عواملی چون دیگری، انسجام هویّت، و میانذهنیّت. درنتیجه میتوان گفت که زیستجهان در پسامدرنیسم فلسفة وجودی خود را از دست داده است. بنابراین سوژه در ادبیّات پسامدرن، در فضایی نامحدود قرار گرفته، رو به هیچ مرکز یا غایتی ندارد. ماهیّت وجودی چنین سوژهای نیز مورد تردید جدّی است.