تحلیل فضای راهبردی مدیریت ضایعات سیب در زنجیره تأمین استان تهران

نویسندگان

1 استاد گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

2 دانشیار گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.

3 دانشیار گروه باغبانی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

4 دکتری توسعه‌ کشاورزی، گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.

5 استاد گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.

doi
10.30490/rvt.2023.359571.1477
چکیده

ضایعات محصولات کشاورزی یکی از معضلات جدی بخش کشاورزی ایران به ­ویژه زیربخش باغبانی است. با توجه به این نکته که بخش مهمی از ضایعات به وجود آمده در محصولات کشاورزی در طول زنجیره تأمین، ناشی از عدم وجود راهبردهای مناسب در جهت مدیریت ضایعات است، تدوین راهبردهای مدیریت ضایعات در کشور لازم به­ نظر می ­رسد. مطالعه حاضر با استفاده از روش تحقیق آمیخته (ترکیبی از مصاحبه نیمه ­ساختارمند و پیمایش) انجام شد. برای این منظور ضمن بررسی میدانی زنجیره تأمین سیب در استان تهران و مصاحبه با خبرگان و صاحب ­­نظران این زنجیره، ابتدا نقاط قوت، ضعف، فرصت­ ها و تهدیدهای موجود و پیش روی زنجیره شناسایی شد. پس از آن با بهره­ بردن از روش تحلیل SWOT، فضای راهبردی حاکم بر این زنجیره مورد تحلیل قرار گرفت و در نهایت راهبردهای لازم جهت بهبود آن تدوین شد. یافته­ های تحقیق نشان داد زنجیره تأمین سیب، نقاط ضعف و تهدیدهای زیادی داشته و فضای راهبردی اصلی حاکم بر آن، از نوع تدافعی (WT) با وزن نهایی 0/41 است. همچنین مهم ­ترین راهبردهای شناسایی ­شده برای بهبود مدیریت ضایعات این زنجیره عبارتند از افزایش سهم سیب در صادرات، آموزش مدیران با تجربه در حوزه زنجیره­ های تأمین و ارزش، توانمندسازی و یکپارچه ­­سازی تشکل ­های موجود.