بررسی سبک های عمومی تصمیم گیری مدیران ورزشی بر اساس مدل اسکات و بروس
نویسندگان
1 استادیار مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان
2 استادیار مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه اصفهان
3 استادیار مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان
doi
10.22059/jsm.2017.203098.1598چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی سبکهای عمومی تصمیمگیری مدیران ورزشی بود. جامعۀ آماری پژوهش 237 نفر از مدیران ورزشی استان اصفهان بودند که نمونۀ آماری براساس جدول کرجسی و مورگان برابر 144 نفر تعیین و بهصورت تصادفی طبقهای گزینش شدند. بهمنظور جمعآوری دادهها از پرسشنامۀ 25 سؤالی اسکات و بروس (1995) در قالب پنج مؤلفۀ سبک شهودی، سبک وابستگی، سبک عقلایی، سبک اجتنابی، و سبک آنی استفاده شد که روایی صوری، محتوا و سازه و همچنین پایایی آن نیز تأیید شد. بهمنظور تحلیل دادهها نیز از آزمونهای آماری تحلیل عاملی تأییدی، همبستگی پیرسون، و فریدمن، همچنین دو روش تصمیمگیری چندمعیارۀ تاپسیس گروهی و ساو گروهی استفاده شد. نتایج نشان داد که سبکهای تصمیمگیری غالب در مدیران ورزشی بهترتیب شامل سبک عقلایی، سبک شهودی و سبک اجتنابی است و دو سبک وابستگی و آنی نیز کمتر مورد استفادۀ مدیران ورزشی قرار میگیرند. همچنین در میان سبکهای عمومی تصمیمگیری در مدیران ورزشی، بین سبکهای شهودی و عقلایی رابطۀ مثبت و معنادار؛ و بین سبکهای عقلایی و آنی و نیز سبکهای شهودی و آنی رابطۀ منفی و معنادار وجود دارد.