سنخشناسیِ الگوهای آموزشِ جامعهشناسی بر اساسِ تجربۀ زیستۀ ذینفعانِ دانشگاهی (موردِ مطالعه: اساتید و دانشجویانِ دانشگاهها و مؤسساتِ آموزشِ عالی حضوری و دولتی شهرِ تهران)
نویسندگان
1 گروه جامعهشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران،
2 گروه برنامهریزی آموزش عالی، موسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی، تهران، ایران
3 گروه جامعهشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
doi
10.22034/jsi.2019.38569چکیده
هدف از این تحقیق شناختِ الگوهای آموزشِ جامعهشناسی است. روشِ تحقیق، کیفی و جامعۀ مورد مطالعه دانشگاهها و مؤسساتِ آموزش عالی حضوری و دولتی شهر تهران است. یافتهها با استفاده از نمونهگیریِ هدفمند و نظری از طریقِ مصاحبۀ نیمهساختاریافته با 31 نفر از دانشجویانِ دورۀ دکتری و استادانِ جامعهشناسی جمعآوری شدهاند. نتایج حکایت از تمایزِ میان الگوهایِ آموزشِ جامعهشناسی در جامعۀ مورد مطالعه دارد و راهبردها و کنشهایِ کنشگرانِ حوزه جامعهشناسی را در کلاسِ درس و محیطِ آموزشی در پنج الگو تفکیک و صورتبندی میکند که عبارتند از؛ 1) کلاسیک، 2) انتقادی، 3) کاربردی، 4)اجتماعی، 5) وظیفهای-رفتاری. همچنین یافتهها نشان داد که یک الگویِ مبهمِ ترکیبی و اقتضائیِ در راه نیز در حال شکلگیری است که هنوز ظهورِ کامل و استقرار نیافته است.
