حقوق بین الملل فضا و استفاده نظامی از منابع معدنی اجرام آسمانی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد حقوق عمومی، دانشگاه امام صادق(ع)

2 استادیار، گروه حقوق هوافضا، پژوهشگاه هوافضا وزارت علوم تحقیقات و فناوری

doi
10.22066/cilamag.2022.254304
چکیده

با ورود بشریت به فضای ماوراء جو گستره جدیدی از فرصت‌ها برابر دیدگان انسان‌ها گشوده شده است. در سالیان اخیر، معدن کاوی فضایی به عنوان فعالیت فضایی راهبردی در کانون توجه بازیگران فضایی قرار گرفته است. به علت کیفیت بالای مواد معدنی در فضا، امکان استفاده از منابع معدنی اجرام آسمانی در صنایع مختلف، از جمله صنایع و تسلیحات نظامی وجود دارد. باتوجه‌به این واقعیت، درک موضع حقوق بین‌الملل فضا نسبت به کاربرد منابع معدنی فضا در ساخت و تولید تسلیحات نظامی امری ضروری خواهد بود. مقاله حاضر در گام نخست با بررسی اصول اساسی مندرج در معاهده فضای ماورای جو به اهمیت ممنوعیت و یا حداقل تحدید معدن‌کاوی فضایی برای فعالیت‌های نظامی و ساخت تسلیحات نظامی به دلیل در خطر قرارگرفتن صلح و امنیت بین‌المللی دست‌یافته است. در گام بعدی و فراتر از نظام معاهداتی حقوق فضا، کاربرد منابع معدنی اجرام آسمانی در آینه اهداف سند توسعه پایدار فعالیت‌های فضایی مورد ارزیابی قرار گرفته است. هدف تحقیق حاضر این است که با شفاف‌سازی ابعاد حقوقی بهره‌برداری نظامی از منابع معدنی اجرام آسمانی گامی مهم به‌سوی حفظ و تثبیت صلح و امنیت بین‌المللی در فضای ماوراء جو برداشته شود.