فلورسانس کلروفیل بهعنوان شاخصی از خسارت تنش یخزدگی در چغندرقند (Beta vulgaris)
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه بن
3 دانشگاه پیام نور تهران
4 دانشگاه فردوسی مشهد
5 مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی
doi
10.22067/gsc.v15i3.51305چکیده
بهمنظور بررسی امکان استفاده از شاخصهای فلورسانس کلروفیل در ارزیابی تحمل ارقام چغندرقند به تنش یخزدگی آزمایشی بهصورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک کامل تصادفی در سه تکرار در دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد اجرا شد. فاکتورهای مورد مطالعه شامل ارقام چغندرقند در هفت سطح (جلگه، PP8 و SBSI1، Giada،Monatunno و Palma، Suprema)، دماهای یخزدگی در 10 سطح (0، 2-، 4-، 6-، 8-، 10-، 12-، 14-، 16- و 18- درجه سانتیگراد) و دورههای مختلف بازیابی در چهار سطح (2، 12، 24 و 72 ساعت) بودند. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد، رابطه مناسبی بین درصد بقاء بوته و کارآیی فتوشیمیایی فتوسیستم II ارقام چغندرقند وجود داشت. در بین ارقام مورد بررسی رقمMonatunno دارای بیشترین و رقم SBSI1 دارای کمترین کارآیی فتوشیمیایی فتوسیستم II بودند. کاهش دما به کمتر از 14- درجه سانتیگراد باعث کاهش شدید این پارامتر شد. کارآیی فتوشیمیایی فتوسیستم II در 24 ساعت اول پس از تنش رو به کاهش گذاشت، ولی با شروع بازیابی گیاه پس از 72 ساعت، مقادیر این پارامتر به سطح قبل از تنش نزدیک شد. این بازیافت بسته به رقم متفاوت بود و رقمMonatunno بازیافت مناسبی را در دمای 16- درجه سانتیگراد داشت. اما این بازیافت در رقم SBSI1 مشاهده نشد و کارآیی فتوشیمیایی فتوسیستم II مربوط به رقم اخیر در دماهای کمتر از 14- درجه سانتیگراد به صفر رسید.