مقایسه جدایش ژرمانیم در سیستمهای مایع-مایع و غشای حلال آلی از فلزات سنگین از محلول سنتزی
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی معدن و متاورژی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
2 هیات علمی گروه فراوری مواد معدنی
doi
10.22103/jsse.2018.1950چکیده
در این تحقیق، به منظور جدایش ژرمانیم از محلول آبی حاوی اسیدتارتاریک، از استخراج مایع-مایع و غشای حلال آلی (SLM) استفاده شد. در این سیستمها، از غشای پلی-تترافلورواتیلن (PTFE) به عنوان غشا و حلال آلی Alamine 336 به عنوان استخراجکننده استفاده شد. در سیستم استخراج مایع-مایع، تاثیر غلظت استخراجکننده، غلظت اسیدتارتاریک به عنوان کمپلکسساز و غلظت اسید کلریدریک به عنوان استریپکننده مطالعه شد. درصد استخراج ژرمانیم از مقادیر غلظت %v/v 10 برای Alamine 336 به 100% میرسد. با افزودن اسید تارتاریک به میزان mM 75/2 در حدود 6/98% از ژرمانیم استخراج میشود. همچنین، با افزایش غلظت اسید کلریدریک تاM 1، درصد استریپ ژرمانیم تا حدود 98% افزایش مییابد. طبق نتایج آزمایشهای SLM، فاز حامل با غلظت 15% برای انتقال ژرمانیم از فاز خوراک به فاز استریپ کافی است. در مقایسه با استخراج مایع-مایع، با وجود انتقال تمامی ژرمانیم از خوراک به فاز استریپ، زمان این انتقال (20 ساعت) نسبت به سیستم مایع-مایع (15 دقیقه) بسیار زیاد است.