بررسی رابطة بین عوامل درون سازمانی و رفتار سیاسی با تأکید بر نقش میانجیگری ادراک از سیاست سازمانی
نویسندگان
1 استاد دانشگاه علوم تحقیقات تهران، تهران، ایران
2 استادیار بخش روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور ، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت و برنامهریزی در تربیت بدنی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22059/jsm.2017.224043.1756چکیده
در فضای رقابتی امروز، داشتن رفتار سیاسی است که کسب وکارها را در رسیدن به مزیت رقابتی سازمانها یاری میکند. هدف این تحقیق بررسی رابطة بین عوامل درون سازمانی و رفتار سیاسی با تأکید بر نقش میانجیگری ادراک از سیاست سازمانی است. جامعة آماری تحقیق شامل کارکنان وزارت ورزش کشور و فدراسیونها است. 705 پرسشنامه جهت تحلیل مورد استفاده قرار گرفت. کارکنان پرسشنامههای ماکیاولگرایی کریستی و همکاران (1970)، خودپایشی لناکس و ولف (1984)، کانون کنترل لونسون (1972)، استقلال شغلی، بازخورد، تنوع مهارت هاکمن و اولدهام (1980)، ارتباط با مدیر اسکندورا و همکاران (1986)، تمرکز دیوار و همکاران (1980)، رسمیت هاکمن و اولدم (1981)، مشارکت در تصمیمگیری ایکن و هیج (1993)، عدالت رویهای نیهاف و مورمن (1993) و ادراک از سیاست سازمانی کاکمار و فریز (1999) را تکمیل نمودند. گردآوری دادههای کمی پژوهش از طریق توزیع پرسشنامه با روش نمونهگیری تصادفی در دسترس صورت گرفت. برای تجزیه و تحلیل دادهها و بررسی فرضیهها از نرم افزارهای SPSS ویراست 19 و 5/8LISREL استفاده شد. یافتههای تحقیق نشان داد بین عوامل درون سازمانی و رفتار سیاسی رابطة مستقیم و معنادار وجود دارد و ادراک از سیاست سازمانی رابطة بین عوامل درون سازمانی و رفتار سیاسی را میانجیگری میکنند.