بررسی رابطة بین عوامل درون سازمانی و رفتار سیاسی با تأکید بر نقش میانجی‌گری ادراک از سیاست سازمانی

نویسندگان

1 استاد دانشگاه علوم تحقیقات تهران، تهران، ایران

2 استادیار بخش روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور ، تهران، ایران

3 دانشجوی دکتری مدیریت و برنامه‌ریزی در تربیت بدنی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22059/jsm.2017.224043.1756
چکیده

در فضای رقابتی امروز، داشتن رفتار سیاسی است که کسب وکارها را در رسیدن به مزیت رقابتی سازمان‌ها یاری می‌کند. هدف این تحقیق بررسی رابطة بین عوامل درون سازمانی و رفتار سیاسی با تأکید بر نقش میانجی‌گری ادراک از سیاست سازمانی است. جامعة آماری تحقیق شامل کارکنان وزارت ورزش کشور و فدراسیون‌ها است. 705 پرسشنامه جهت تحلیل مورد استفاده قرار گرفت. کارکنان پرسشنامه‌های ماکیاول‌گرایی کریستی و همکاران (1970)، خودپایشی لناکس و ولف (1984)، کانون کنترل لونسون (1972)، استقلال شغلی، بازخورد، تنوع مهارت هاکمن و اولدهام (1980)، ارتباط با مدیر اسکندورا و همکاران (1986)، تمرکز دی‌وار و همکاران (1980)، رسمیت هاکمن و اولدم (1981)، مشارکت در تصمیم‌گیری ایکن و هیج (1993)، عدالت رویه‌ای نیهاف و مورمن (1993) و ادراک از سیاست سازمانی کاکمار و فریز (1999) را تکمیل نمودند. گردآوری داده‌های کمی پژوهش از طریق توزیع پرسشنامه با روش نمونه‌گیری تصادفی در دسترس صورت گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها و بررسی فرضیه‌ها از نرم افزارهای SPSS ویراست 19 و 5/8LISREL استفاده شد. یافته‌های تحقیق نشان داد بین عوامل درون سازمانی و رفتار سیاسی رابطة مستقیم و معنادار وجود دارد و ادراک از سیاست سازمانی رابطة بین عوامل درون سازمانی و رفتار سیاسی را میانجی‌گری می‌کنند.