ارائه مدل موفقیت برای سازمانهای غیردولتی فعال درزمینه بومگردی در نواحی روستایی ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری توسعه کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران،ایران.
3 استاد گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.30490/rvt.2023.357732.1444چکیده
سازمانهای غیردولتی زمینهساز مشارکت مردم در امور اجتماعی هستند و نقش مهمی در توسعه بومگردی دارند. با وجود این، تاکنون مؤلفه های مؤثر بر موفقیت این سازمان ها در برنامه ریزی و توسعه بوم گردی بررسی نشده است. مطالعه حاضر با روش نظریه زمینهای به واکاوی نقش این سازمانها در توسعه بوم گردی در نواحی روستایی ایران پرداخته، ویژگیهای سازمانهای موفق را احصاء و در نهایت مدل تبیین کننده موفقیت این سازمانها را ارائه کرده است. مشارکتکنندگان این مطالعه شامل 37 نفر از متخصصان بومگردی، مدیران و کارشناسان سازمانهای غیردولتی، مدیران دولتی و مالکین اقامتگاهها بودند که با نمونهگیری نظری انتخاب شدند. از تحلیل مصاحبهها، 64 کد باز و از تلفیق کدهای باز حول یک محور، 6 کد محوری شامل توسعه درونزا، توسعه محلهای داراییمحور، کدهای رفتاری سازمانهای غیردولتی، ویژگیهای حرفهای سازمان های غیردولتی موفق، الزامات درون ساختاری و الزامات پروژه های موفق به دست آمد. در مدل حاصل از این مطالعه، توسعه درونزا و داراییمحور بهعنوان پارادایم غالب بر فعالیت این سازمانها در نظر گرفته شد. توجه به مشارکت و انتفاع مستقیم جامعه محلی در برنامه ریزی و مدیریت پروژه های بومگردی و آگاه سازی جامعه محلی از قابلیت درآمدزایی دارایی ها و جاذبه های محلی برای موفقیت سازمانهای غیردولتی توصیه می شود.
