امکانسنجی استفاده از روش آگلومراسیون در لیچینگ توده ای کانسنگ اکسیده ی مس با استفاده از ترکیبات پلیمری

نویسندگان

1 مدیرعامل شرکت کیان معدن پارس

2 کارشناس ارشد فرآوری مواد معدنی در شرکت کیان معدن پارس- فارغ التحصیل کارشناسی ارشد فرآوری مواد معدنی از دانشگاه کاشان

3 دانشوی دکتری فرآوری مواد معدنی دانشگاه صنعتی شاهرود و مدیر فنی آزمایشگاه شرکت صنعتی و معدنی کیان معدن پارس

4 کارشناس ازشد فرآوری مواد معدنی در شکرت کیان معئن پارس

doi
10.22103/jsse.2017.1641
چکیده

مهمترین عامل کاهش نفوذپذیری در لیچینگ توده­ای، حضور نرمه­ها است که به دلیل حرکت با عامل لیچینگ در مناطقی تجمع می­کنند و سبب ایجاد زون­های مرده و جریان­های کانالی در توده می­شوند. به همین دلیل در معدن مس چاه­موسی کانسنگ در ابعاد 0-2 میلی­متر با عیار مس 34/1درصد قبل از بارگذاری توده بدوناستفاده جدا می­شود. در این تحقیق به­منظور استفاده از بخش 0-2 میلی­متر از روش آگلومراسیون با استفاده از ترکیب­های معدنی (سیلیکات­سدیم و سولفات­کلسیم) و ترکیب­های پلیمری خنثی، کاتیونی و آنیونی استفاده شد. قدرت پیوندهای اتصالی بین ذرات از طریق پارامتر درصد عبور ذرات ریز در آزمایش سوک بررسی شد. بر اساس نتایج، بیشترین قدرت پیوندهای اتصالی در آگلومره­های تولیدی با استفاده از ترکیبات خنثی با کمترین مقدار عبور ذرات ریز (89/3 %) به دست آمد. دلیل افزایش قدرت پیوندهای اتصالی با استفاده از ترکیبات خنثی، بیشتر بودن تاثیر نیروی پیوند هیدروژنی در کنار نیروهای واندروالسی شناخته شد.