امکانسنجی استفاده از روش آگلومراسیون در لیچینگ توده ای کانسنگ اکسیده ی مس با استفاده از ترکیبات پلیمری
نویسندگان
1 مدیرعامل شرکت کیان معدن پارس
2 کارشناس ارشد فرآوری مواد معدنی در شرکت کیان معدن پارس- فارغ التحصیل کارشناسی ارشد فرآوری مواد معدنی از دانشگاه کاشان
3 دانشوی دکتری فرآوری مواد معدنی دانشگاه صنعتی شاهرود و مدیر فنی آزمایشگاه شرکت صنعتی و معدنی کیان معدن پارس
4 کارشناس ازشد فرآوری مواد معدنی در شکرت کیان معئن پارس
doi
10.22103/jsse.2017.1641چکیده
مهمترین عامل کاهش نفوذپذیری در لیچینگ تودهای، حضور نرمهها است که به دلیل حرکت با عامل لیچینگ در مناطقی تجمع میکنند و سبب ایجاد زونهای مرده و جریانهای کانالی در توده میشوند. به همین دلیل در معدن مس چاهموسی کانسنگ در ابعاد 0-2 میلیمتر با عیار مس 34/1درصد قبل از بارگذاری توده بدوناستفاده جدا میشود. در این تحقیق بهمنظور استفاده از بخش 0-2 میلیمتر از روش آگلومراسیون با استفاده از ترکیبهای معدنی (سیلیکاتسدیم و سولفاتکلسیم) و ترکیبهای پلیمری خنثی، کاتیونی و آنیونی استفاده شد. قدرت پیوندهای اتصالی بین ذرات از طریق پارامتر درصد عبور ذرات ریز در آزمایش سوک بررسی شد. بر اساس نتایج، بیشترین قدرت پیوندهای اتصالی در آگلومرههای تولیدی با استفاده از ترکیبات خنثی با کمترین مقدار عبور ذرات ریز (89/3 %) به دست آمد. دلیل افزایش قدرت پیوندهای اتصالی با استفاده از ترکیبات خنثی، بیشتر بودن تاثیر نیروی پیوند هیدروژنی در کنار نیروهای واندروالسی شناخته شد.