مقابله با گرسنگی در نظام حقوق بین الملل: از نقض حقوق بشر تا جنایت بین المللی

نویسندگان

1 استادیار دانشکدة حقوق دانشگاه تربیت مدرس

2 استادیار گروه حقوق دانشکدة علوم اجتماعی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین

doi
10.22066/cilamag.2021.243889
چکیده

گرسنگی عمدی، نقض حقوق بشر و جنایت بین‌­المللی است که مرتکبین آن طی سال­های متمادی از بی‌­کیفر بوده‌­اند اما اخیراً جامعة بین­المللی اقداماتی برای پیشگیری و مقابله با آن تمهید کرده و ازجمله در اساسنامة رم احصا شده است گرچه مفاد اساسنامه به علت عدم شفافیت در مورد عناصر جرم و به‌ویژه عنصر معنوی و نیز محدودشدن ارتکاب آن به شرایط خاص، مورد انتقاد بوده و توسعة مفهومی آن ضروری است. مقالة حاضر این مسئله را بررسی و تحلیل می­کند که چگونه به­صورت تدریجی و ضمن ارتکاب نقض یک حق بشری مانند حق بر غذا از سوی دولت­ها (با انگیزه­های سیاسی، نظامی و اقتصادی) علیه افراد انسانی، جنایت بین‌­المللی یعنی تحمیل گرسنگی به وقوع می‌پیوندد و اینکه ظرفیت­ حقوق بین‌­الملل ازجمله در نظام حقوق بین‌­الملل کیفری و نظام حقوق بین‌­الملل بشر برای پیشگیری از وقوع این جنایت و راهکارهای مقابله با بی­‌کیفری مرتکبین آن چیست. پاسخ به این مسئله در تضمین مؤثر موازین حقوق‌بشری بسیار مهم و حیاتی است و به‌مرور می­تواند موجب تسریع و تسهیل تعقیب کیفری بین­‌المللی نقض­های شدید و فاحش حقوق‌بشری شود.