مقابله با گرسنگی در نظام حقوق بین الملل: از نقض حقوق بشر تا جنایت بین المللی
نویسندگان
1 استادیار دانشکدة حقوق دانشگاه تربیت مدرس
2 استادیار گروه حقوق دانشکدة علوم اجتماعی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین
doi
10.22066/cilamag.2021.243889چکیده
گرسنگی عمدی، نقض حقوق بشر و جنایت بینالمللی است که مرتکبین آن طی سالهای متمادی از بیکیفر بودهاند اما اخیراً جامعة بینالمللی اقداماتی برای پیشگیری و مقابله با آن تمهید کرده و ازجمله در اساسنامة رم احصا شده است گرچه مفاد اساسنامه به علت عدم شفافیت در مورد عناصر جرم و بهویژه عنصر معنوی و نیز محدودشدن ارتکاب آن به شرایط خاص، مورد انتقاد بوده و توسعة مفهومی آن ضروری است. مقالة حاضر این مسئله را بررسی و تحلیل میکند که چگونه بهصورت تدریجی و ضمن ارتکاب نقض یک حق بشری مانند حق بر غذا از سوی دولتها (با انگیزههای سیاسی، نظامی و اقتصادی) علیه افراد انسانی، جنایت بینالمللی یعنی تحمیل گرسنگی به وقوع میپیوندد و اینکه ظرفیت حقوق بینالملل ازجمله در نظام حقوق بینالملل کیفری و نظام حقوق بینالملل بشر برای پیشگیری از وقوع این جنایت و راهکارهای مقابله با بیکیفری مرتکبین آن چیست. پاسخ به این مسئله در تضمین مؤثر موازین حقوقبشری بسیار مهم و حیاتی است و بهمرور میتواند موجب تسریع و تسهیل تعقیب کیفری بینالمللی نقضهای شدید و فاحش حقوقبشری شود.