اثر سرمایۀ فکری بر عملکرد سازمانی با نقش میانجی استراتژی تصمیمگیری در پژوهشگاه علوم ورزشی ایران
نویسندگان
1 استادیارمدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 استادیار مدیریت ورزشی، پژوهشگاه علوم ورزشی، تهران، ایران
doi
10.22059/jsm.2019.222434.1746چکیده
هدف از پژوهش حاضر، اثر سرمایه فکری بر عملکرد سازمانی با نقش میانجی استراتژی تصمیم گیری در پژوهشگاه علوم ورزشی ایران بود. روش تحقیق توصیفی- پیمایشی بود. جامعه کلیه کارکنان پژوهشگاه علوم ورزشی به تعداد 50 نفر بود. نمونه به روش تمام شمار و برابر با جامعه بود. ابزار تحقیق پرسش نامه های استاندارد ارزیابی سرمایه فکری بونتیس (1998) ، عملکرد سازمانی پاترسون (1970)، پرسشنامه استاندارد استراتژی تصمیم گیری می باشد. تجزیه و تحلیل اطلاعات با مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) با رویکرد روش حداقل مربعات جزئی (PLS) و نرم افزار 3Smart PLS صورت پذیرفت. نتایج نشان داد سرمایه ارتباطی بر عملکرد سازمانی اثر مستقیم، منفی و معنی داری دارد و سرمایه ساختاری بر تصمیم گیری احساسی اثر مستقیم، مثبت و معنی داری دارد ابعاد سرمایه فکری(انسانی، ساختاری، ارتباطی) بر تصمیم گیری منطقی به ترتیب اثر مستقیم منفی، مثبت، مثبت و معنی داری دارند. استراتژی تصمیم گیری منطقی بر عملکرد سازمانی اثر مستقیم، مثبت و معنی داری دارد. سرمایه انسانی و ساختاری با نقش میانجی تصمیم گیری منطقی بر عملکرد سازمانی اثر غیر مستقیم، منفی و معنی داری دارند. لذا کارکنان پژوهشگاه علوم ورزشی با تقویت سرمایه فکری از استراتژی تصمیم گیری مناسب استفاده و عملکرد سازمانی را بهبود دهند.