الگویی برای توانمندسازی زنان روستایی شهرستان کرمانشاه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری توسعه کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
2 دانشیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
3 دانشیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
doi
10.30490/rvt.2021.354399.1354چکیده
جامعه برای رسیدن به توسعه، نیازمند تحقق عدالت اجتماعی است و این امر در سایه توانمندسازی زنان ممکن خواهد بود. پژوهش کیفی حاضر با هدف ارائه الگویی برای توانمندسازی زنان روستایی شهرستان کرمانشاه انجام شد. جامعه مورد مطالعه صاحبنظران و کارشناسان امور زنان روستایی بودند که با روش نمونهگیری هدفمند متوالی و تکنیک گلوله برفی انتخاب شدند. گردآوری دادهها با استفاده از 16 مصاحبه نیمه ساختارمند انجام شد و دادهها با استفاده از تحلیل محتوای جهتدار تجزیهوتحلیل شدند. نتایج تحقیق نشان داد که اولویت نداشتن زنان در برنامههای توسعه، فراهم نبودن فضای کسبوکار برای زنان روستایی، کمرنگ شدن فرهنگ کار و مشارکت در روستاها و شرایط خاص زنان روستایی از جمله عواملی هستند که برنامههای توانمندسازی را محدود میکنند. بر اساس یافتهها، اهداف مدل مطلوب توانمندسازی باید شامل تحول در نگرشها و عقاید زنان، توجه به ابعاد مختلف توانمندی، افزایش نقش عاملیت در توانمندی و بهبود ساختار فرصت باشد. برای توانمندسازی زنان اقداماتی شامل شناسایی وضعیت موجود، آموزش هدفمند و مستمر، تحول در اقدامات حمایتی، بازآفرینی ساختار برنامهریزی، افزایش نقشآفرینان و پشتیبانان، ضروری تشخیص داده شد که به این ترتیب پیامدهایی شامل بازآفرینی نقشها و تعیین مسئولیتها، ارتقای جایگاه اجتماعی و اقتصادی زنان روستایی در جامعه و دگرگونی در طراحی و تدوین برنامههای توانمندسازی را در پی خواهد داشت. نتایج این مطالعه میتواند برای برنامهریزی جهت ارتقای وضعیت اقتصادی اجتماعی زنان روستایی مورد استفاده برنامهریزان توسعه قرار گیرد.
