بنیان های تفکر حافظ
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه زنجان
doi
10.29252/kavosh.2009.2474چکیده
اندیشة حافظ بر خلاف آنچه که حافظ شناسی سنّتی ارایه می دهد، شالوده های استواری دارد که شرح و گزارش شعر حافظ بدون دخالت دادن آنها، به نتیجة مطلوب و موجهی دست نخواهد یافت. این بنیانها که در حقیقت همان دغدغه ها و دل مشغولی های روزانة حافظ است و استخوان بندی تفکر او را تشکیل می دهند، در شعر حافظ متعدد است اما از آن میان می توان چهار شالوده و بنیان اصلی آن را بدین گونه برشمرد: اندیشیدن به مرگ و ناکامی انسان؛ جبرگرایی؛ هستی شناسی شکاکانه؛ لذت جویی و هدنیسم.