بررسی تأثیر بازیهای آموزشی بر اساس مدل برنامهریزی چندبعدی بر کاهش اضطراب و بهبود مهارتهای خودیاری
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، آموزشوپرورش پیشدبستانی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده تعلیم و تربیت اسلامی ،واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران، ایران.
doi
10.22054/jem.2023.71471.3424چکیده
هدف این مطالعه بررسی تأثیر بازیهای آموزشی بر اساس مدل برنامهریزی چندبعدی بر کاهش اضطراب و بهبود مهارتهای خودیاری فراگیران پیشدبستانی بود. روش تحقیق حاضر نیمه آزمایشی بود. جامعه آماری شامل کلیه کودکان مراجعهکننده به پیشدبستانی در شهر کهگیلویه و بویر احمد بود که از بین آنها 40 نفر (20 نفر گروه گواه و 20 نفر آزمایش) با استفاده از شیوه نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه اضطراب کودکان اسپنس- نسخه والد و مقیاس مهارتهای خودیاری دانشگاه ایالت (1992) بود. برای تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS و از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. نتایج نشان داد که بازیهای آموزشی بر اساس مدل برنامهریزی چندبعدی بر کاهش مؤلفههای اضطراب (ترس از جراحتهای جسمانی، هراس اجتماعی، اختلال اضطراب تعمیمیافته، وسواس-بیاختیاری) تأثیر مثبت و معناداری داشت. همچنین، بازیهای آموزشی بر اساس مدل برنامهریزی چندبعدی بر بهبود مهارتهای خودیاری تأثیر مثبت و معناداری داشت؛ بنابراین با توجه به یافتهها پیشنهاد میگردد که بازیهای متنوع با کاربردهای آموزشی و مبتنی بر برنامه-ریزی چندبعدی توسط برنامهریزان دوره پیشدبستانی طراحی شود.