اثر میانجی گری گرایش کارآفرینانه در رابطة بین سرمایة اجتماعی و عملکرد کسب وکارهای پرورش مرغ بومی در روستاهای استان سیستان و بلوچستان
نویسندگان
1 نویسندة مسئول و دانش آموختة دکتری ترویج کشاورزی، دانشکدة اقتصاد و توسعة کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد کارآفرینی و نوآوری در کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه دانشگاه تهران
3 استادیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی مجتمع آموزش عالی سروان
doi
10.30490/rvt.2020.351412.1253چکیده
«عملکرد» به عنوان شاخص اساسی موفقیت کسب وکارها همواره مورد توجه محققان بوده و همچنین، سرمایه اجتماعی و گرایش کارآفرینانه دو عامل مهم در پیش بینی عملکرد کسب وکارهاست. البته دربارة چکونگی بهره مندی کسب وکارها از تعامل بین این دو عامل دانش اندکی در دست است. از اینرو، در پژوهش حاضر، نقش میانجی گرایش کارآفرینانه در رابطة بین سرمایه اجتماعی و عملکرد کسب وکارها بررسی شد. جامعه آماری پژوهش صاحبان کسب وکارهای پرورش مرغ بومی در استان سیستان و بلوچستان بودند (360N =) که از آن میان، به کمک جدول کرجسی و مورگان، 189 نفر به شیوه تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. روایی پرسشنامه بهصورت روایی تشخیصی و روایی همگرا و پایایی آن به کمک ضریب پایایی ترکیبی تأیید شد. داده های جمع آوری شده با مدلسازی معادله ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی و با استفاده از نرم افزار Smart PLS تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که شبکه روابط دوگانه بیرونی و تعامل اجتماعی با کیفیت تعامل رابطه مثبت و معنیدار دارند. همچنین، یافته ها حاکی از نقش میانجی پیشگامی در رابطة بین کیفیت تعامل و عملکرد کسب وکار، نقش میانجی نوآوری در رابطة بین کیفیت تعامل و عملکرد مالی کسب وکار و نقش میانجی ریسک پذیری در رابطة بین کیفیت تعامل و عملکرد غیرمالی کسب وکارهای پرورش مرغ بومی بود.
