بررسی جدایش پیرولوزیت از کلسیت به روش فلوتاسیون آنیونی
نویسندگان
1 دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده مهندسی معدن و متالورژی
2 دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده مهندسی معدن و متالورژی
3 دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده مهندسی معدن و متالورژی
doi
10.22103/jsse.2013.542چکیده
در تحقیقات قبلی قابلیت فلوتاسیون پیرولوزیت با استفاده از کلکتورهای مختلف مطالعه شده ولی امکان جدایش آن از کانیهای گانگ چندان مورد توجه قرار نگرفته است. در تحقیق حاضر فلوتاسیون پیرولوزیت و کلسیت و امکان جدایش آنها از یکدیگر با استفاده از اسید اولئیک به عنوان یک کلکتور آنیونی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بازیابی فلوتاسیون پیرولوزیت دارای دو مقدار ماکزیمم در pHهای 5 و 9 است که اولی در اثر جذب فیزیکی اسید اولئیک و دومی در اثر جذب شیمیایی آن اتفاق میافتد. در حضور اسید اولئیک 4-10 مولار، حداکثر بازیابی فلوتاسیون پیرولوزیت 8/30 درصد بوده و در 9=pH حاصل میشود. بازیابی کلسیت در این شرایط 68 درصد است. با بررسی اثر ترکیبات مختلف در فلوتاسیون پیرولوزیت مشخص شد که سولفات مس مناسبترین ترکیب برای فعالسازی سطح پیرولوزیت و بازداشت کلسیت است. با استفاده از اسید اولئیک 4-10 مولار و مصرف ppm1000 سولفات مس بیشترین مقدار بازیابی فلوتاسیون پیرولوزیت به 6/83 درصد در 8=pH افزایش مییابد. در حالیکه در این شرایط بازیابی کلسیت به حدود 38 درصد میرسد. اندازهگیری پتانسیل زتا نیز نشان داد که سولفات مس با افزایش پتانسیل زتای پیرولوزیت (کاهش بار منفی سطح) و کاهش نیروهای دافعه الکترواستاتیکی موجب تشدید جذب اسید اولئیک و در نتیجه افزایش بازیابی فلوتاسیون میشود. در فلوتاسیون نمونه کانسنگ در حضور سولفات مس، عیار MnO در کنسانتره از 1/19 به 7/22 درصد و بازیابی آن از 5/40 به 8/66 درصد افزایش یافت.