رابطۀ میان حقوق سرمایه‌گذار خارجی و تعهدات بین‌المللی حقوق بشر و محیط زیست

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق بین‌الملل دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم‌‌وتحقیقات تهران

2 دانشیار دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی، قاضی دیوان داوری دعاوی ایران ـ ایالات متحده، استاد ممتاز مهمان دانشگاه تیلبورخ هلند

doi
10.22066/cilamag.2019.65030.1286
چکیده

امروزه حمایت از سرمایه‌گذار خارجی، ابزاری برای رسیدن به رشد و توسعه اقتصادی در برنامه توسعه کشورها، به‌ویژه کشورهای درحال­توسعه است. توجه به انتظارات معقول سرمایه‌گذار، میل به سرمایه‌گذاری در کشورهای دیگر را افزایش داده است. از طرف دیگر و به‌طور هم‌زمان، حمایت از حقوق بشر یکی از تعهدات اصلی دولت‌ها شناخته می‌شود. در پاره‌ای از موارد، ملاحظات حقوق‌بشری و زیست‌محیطی، به‌ویژه حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با تعهد دولت میزبان به حمایت از سرمایه‌گذار خارجی برخورد پیدا می‌کند. سؤال این است که چه سازوکار حقوقی‌ای می‌تواند از به‌وجودآمدن این تنش جلوگیری کند؟ رویه داوری سرمایه‌گذاری نشان می‌دهد که داوران از پرداختن به این تعارض امتناع کرده و آن را خارج از حیطه صلاحیتی داوری سرمایه‌گذاری می‌دانند. این در حالی است که در عصر حاضر، نیاز به تلاش متعارف برای درج تعهدات حقوق‌بشری در معاهدات سرمایه‌گذاری از طریق بازنگری در آن‌ها بیش از پیش احساس می‌شود.