نقش شخصیت در سکوت کارکنان و ایجاد بیتفاوتی سازمانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار، دانشکدۀ تربیت بدنی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jsm.2017.129050.1435چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش شخصیت در سکوت میان کارکنان و ایجاد بیتفاوتی سازمانی اجرا شد. جامعۀ آماری شامل کلیۀ کارکنان ادارۀ کل ورزش و جوانان استان کرمان بود که به روش تمامشماری، همگی جزو نمونۀ تحقیق محسوب شدند (92=n). گردآوری دادهها با استفاده از پرسشنامههای شخصیت (دنوی و اُسوالد، 2012)، سکوت کارکنان (برینزفیلد، 2009) و بیتفاوتی سازمانی (داناییفرد و همکاران، 1389) انجام گرفت. از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر برای تحلیل دادهها استفاده شد. نتایج، حاکی از وجود ارتباط معکوس و معنادار میان وظیفهشناسی، تجربهپذیری و برونگرایی با سکوت و بیتفاوتی سازمانی بود. یافتههای حاصل از تحلیل مسیر نیز نشان داد شخصیت بر سکوت کارکنان و بیتفاوتی سازمانی تأثیری مستقیم دارد و از طریق سکوت کارکنان نیز بر بیتفاوتی اثر غیرمستقیم میگذارد. با توجه به یافتهها میتوان نتیجه گرفت کارکنان وظیفهشناس، تجربهپذیر و برونگرا، در مقابل مشکلات سازمان سکوت نخواهند کرد و به آیندۀ سازمان حساس خواهند بود. در نتیجه اگر سازمانها بهدنبال ایجاد فرهنگ اظهار نظر در سازمان هستند، باید شخصیت را بهعنوان بخشی از فرایند برنامهریزی منابع انسانی در نظر بگیرند.