بهینهسازی تولید پپتیدهای زیستفعال حاصل از هیدرولیز آنزیمی گرده زنبور عسل با آلکالاز و مقایسه با ژله رویال
نویسندگان
1 گروه شیمی مواد غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان.
2 گروه بیوشیمی، دانشگاه والنسیا، اسپانیا.
3 گروه شیمی مواد غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
4 گروه شیمی مواد غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان.
doi
10.22067/ifstrj.v0i0.60468چکیده
در این پژوهش تاثیر هیدرولیزآنزیمی پروتئینگردهگل توسط آنزیم آلکالاز بر خواصآنتیاکسیدانی و بازدارندگی آنزیمACE بررسی و با ژلهرویال مقایسهگردید. ترکیبات فنلی، فعالیتمهارکنندگیرادیکالDPPH، قدرت احیاکنندگیگردهگل و ژلهرویال اندازهگیری شد که مقادیر آنها برای غلظت 1000 میلیگرم برلیترگردهگل و ژلهرویال، بهترتیب 174 و 71/1031 میلیگرم اسیدگالیک برگرم نمونه، 33/67% و 27/95% و جذب 8/0 و 77/0 در طول موج 700 نانومتر بود. بیشترین قدرت احیاکنندگی تیمارهای هیدرولیز شده با آنزیم آلکالاز 5/1% و مدت زمان هیدرولیز 5/2 ساعت، 756/0 بود. بیشترین قدرت مهار رادیکال DPPH تیمارهای هیدرولیز شده با آنزیم آلکالاز 1% و مدت زمان هیدرولیز 4 ساعت، 48/78% بود. بیشترین قدرت مهار آنزیم مبدل آنژیوتنسین (ACE) تیمارهای هیدرولیز شده با آنزیم آلکالاز5/1% و مدت زمان هیدرولیز 4 ساعت 07/87% بود. نتایج نشان داد که با انجام عمل هیدرولیز، قدرت مهار رادیکالDPPH و آنزیم ACE گرده گل بهترتیب از 33/67% و 54/15% به 48/78% و 07/87 % ارتقا پیدا کرد. بنابراین بعد از انجام عمل هیدرولیز، قدرت مهار رادیکال و آنزیم ACE گردهگل، از نظر عددی نسبت به ژله رویال افزایش پیداکرد. با توجه به اینکه تنها منبع اصلی پروتئینی زنبور برای تهیه ژله رویال، گرده گل است، میتوان گفت که با هیدرولیز شدن پروتئیینهای گرده گل، تا حدی میتوان آنها را به پپتیدهای موجود در ژله رویال نزدیک کرد.