قرآن معجزه ای فراتر از ساختار زبانی
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه تربیت معلم سبزوار
2 استادیار دانشگاه تربیت معلم سبزوار
doi
10.29252/kavosh.2006.2325چکیده
از گذشته بسیار دور، تحقیق و نگارش درباره اعجاز قرآن توجه دانشمندان بسیاری را به خود جلب کرده است. مفسران و فقها و متکلمان و محدثان هر یک بر پایه دیدگاههای خاص خود سالهایی از عمر خویش را صرف تحقیق و تدبّر در اعجاز قرآن کرده اند و نتیجه پژوهشهای خویش را به صورت کتاب های مستقل و غیرمستقل در اختیار امت اسلام قرار داده اند. اما راهی که در این نوشتار در راستای اعجاز قرآن در پیش گرفته شده، بررسی ساختار زبانی آن است. با رشد و گسترش مباحث زبانشناسی در حوزه های تئوری و کاربردی، دانشمندان جهان عرب نیز به ارزشهای این دانش پی برده و قوانین و شیوه های آن را به دقت مورد بررسی قرار دادند. اما بیشتر این تلاشها پیرامون متون شعری و نثری انجام میشد و قرآن کریم به عنوان یک زبان از این مطالعات زبانی بویژه در زمینه زبانشناسی نوین بیبهره بود. در این جستار تلاش می شود تا از دید زبانشناسی و تنها به عنوان یک متن زبانی به قرآن کریم پرداخته شود. در تحلیل یا تفسیر زبانشناسی نمی توان قرآن را از یک جنبه زبانی فهمید بلکه بایستی همه جنبه های زبانی را لحاظ کرد؛ و این همان شیوه تحلیل شمولی همه جانبه است. اما این پرسش به ذهن می رسد که آیا واقعاً می توان از راه تحلیل زبانی به ارزش و مفاهیم بلند قرآنی درست یافت؟ به دیگر سخن آیا می توان قرآن را به شیوه تحلیل زبانشناسانه مورد بررسی قرار داد؟