اثر محلولپاشی کیتوزان بر خصوصیات فیزیولوژیکی کمای بینالودی (Ferula flabelliloba) تحت تنش خشکی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور
doi
10.22067/gsc.v13i4.32342چکیده
یکی از روشهای سازگار با محیط زیست برای کاهش خسارت ناشی از تنش خشکی در گیاهان محلولپاشی با ترکیبات کیتوزانی است. به منظور بررسی اثر تنش خشکی و محلولپاشی کیتوزان بر صفات فیزیولوژیکی کمای بینالودی، آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار و در شرایط آزمایشگاه اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل تنش خشکی (آبیاری در حد ظرفیت زراعی، تخلیه 35 و 65 درصد رطوبت ظرفیت زراعی) و محلولپاشی کیتوزان (صفر، 2/0، 4/0، 6/0 و 8/0 گرم در لیتر) بودند. نتایج نشان داد که تخلیه رطوبت بستر تا 65 درصد حد ظرفیت زراعی باعث کاهش وزن خشک اندام هوایی شد ولی مقدار فنل کل و فعالیت آنزیمهای سوپراکسید دیسموتاز، کاتالاز و غلظت مالوندیآلدئید را افزایش داد. بالاترین وزن خشک اندام هوایی در گیاهان محلولپاشی شده با 4/0 میلیگرم در لیتر کیتوزان بهدست آمد. بیشترین مقدار فعالیت آنزیمهای کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز و بیشترین مقدار فنل کل در گیاهان آبیاری شده پس از تخلیه 65 درصد رطوبت ظرفیت زراعی و محلولپاشی شده با غلظتهای 6/0 و 8/0 میلیگرم در لیتر کیتوزان اندازهگیری شد. نتایج این آزمایش نشان داد که محلولپاشی کیتوزان در شرایط بروز تنش خشکی قادر است با تحریک سیستم دفاع آنتیاکسیدانی گیاه از شدت بروز خسارت در گیاه کمای بینالودی بکاهد.