الگوی توسعه کارآفرینی روستایی مبتنی بر توانمندسازی شناختی و تبیین نقش محیط نهادی در آن: مطالعه موردی کسبوکارهای روستایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه کارآفرینی، دانشکده مدیریت و حسابداری، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
2 استادیار گروه کارآفرینی سازمانی، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه مدیریت دولتی، گروه مدیریت، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 استاد گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.30490/rvt.2020.328430.1149چکیده
پژوهش حاضر با شناسایی عوامل مؤثر بر توانمندسازی روستاییان و توسعه کارآفرینی روستایی، در سطح تحلیل سیاستگذاران، مدیران و تصمیمسازان خط مشیهای کارآفرینی روستایی، بهصورت کیفی و به روش دلفی سیاسی انجام پذیرفت. جامعه آماری پژوهش 22 نفر از خبرگان و صاحبنظران این حوزه بودند، که بهصورت نمونهگیری غیراحتمالی و با ترکیبی از روش هدفدار قضاوتی و نمونهگیری گلوله برفی انتخاب شدند. تحلیل اطلاعات طی دو مرحله با روش دلفی و تحلیل عاملی اکتشافی انجام گرفت و یافتههای پژوهش نشاندهنده اهمیت سه عامل توانمندسازی عاطفی، رفتاری و شناختی و نیز مؤلفههای تبیینکننده آنها بود. با توجه به نتایج بهدستآمده، ابعاد توانمندسازی شناختی سه عامل فردی، گروهی و بنگاهی را دربرمیگیرد؛ این عوامل بر توانمندسازی عاطفی تأثیر میگذارند و به توانمندسازی رفتاری میانجامند که خود بهمثابه نتایج رفتار کارآفرینی است. همچنین، ارتباط دوسویه این ابعاد با محیط نهادی شامل پنج بعد حمایت و پشتیبانی، طرح و برنامه روستایی، بهبود محیط کسبوکار روستایی، اهداف کارآفرینی روستایی و ارزشهای کارآفرینی روستایی تبیین شد.
