مدل آمادگی یادگیری الکترونیکی دانشگاه‌ها در مواجه بیماری کووید 19 (مورد: دانشگاه تهران)

نویسندگان

1 دانشگاه تهران

2 دانشگاه تهران

doi
10.61838/irphe.29.1.3
چکیده

پژوهش پیش رو با هدف طراحی مدلی برای آمادگی یادگیری الکترونیکی دانشگاه تهران در مواجهه با بیماری کووید 19 انجام شده است. نوع آن کاربردی است و با روش پدیدارشناسی و توزیع پرسشنامه بازپاسخ در میان 603 نفر از اعضای هیئت‌علمی شاغل در 36 دانشکدۀ دانشگاه تهران به‌صورتِ ارسال ایمیل و نیز گرفتن تماس‌های صوتی و تصویری صورت گرفته است. اعتبار و روایی آن با سه اقدام و از طریق بازبینی توسط مشارکت‌کنندگان احصاءشد. مدلی متشکل از 8 عنصر فرعی با تحلیل محتوای استقرایی و کدگذاری باز و مقوله‌بندی اصلی معرفی گردید: توسعۀ فرآیندهای یاددهی-یادگیری، مدیریت زمان، غنی‌سازی محتوای آموزشی، استمرار در آموزش، برقراری عدالت آموزشی، ارتقای مسئولیت‌پذیری اجتماعی دانشگاه، تداوم و توسعه آموزش و یادگیری الکترونیکی، بهبود نظارت و ارزیابی کلاس. به عبارت دیگر، گسترش یادگیری الکترونیکی به عنوان رویکردی نو در آموزش عالی مستلزم ایجاد چهار آمادگی اجتماعی-فرهنگی، آمادگی پداگوژیکی، آمادگی سازمانی و آمادگی فناوری در پیوند با مدل اصلاح شده بلوم است. هم‌افزایی این عناصر در شرایط کنونی دانشگاه ها را می‌توان به منزلۀ راهبردی برای یادگیری در نظر گرفت که برای بهبود مستمر یادگیری الکترونیکی در دوران شیوع بیماری کووید 19 لازم و ضروری است. لذا، پیشنهادهای این پژوهش را می‌توان برای دانشگاه‌ها به‌کار برد.