بررسی کارآیی فنی تعاونیهای روستایی استان سیستان و بلوچستان با روش تحلیل پوششی دادههای فازی (FDEA)
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده علوم زیستمحیطی و کشاورزی پایدار، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد اقتصاد کشاورزی، دانشکده علوم زیستمحیطی و کشاورزی پایدار، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
doi
10.30490/rvt.2020.253809.0چکیده
با توجه به نقش مهم تعاونیهای روستایی در توسعه اقتصادی روستا، ارزیابی عملکرد این سازمانها و شرکتها بسیار اهمیت دارد. از اینرو، هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی کارآیی فنی شرکتهای تعاونی روستایی حوزه سیستان و بلوچستان با استفاده از روش تحلیل پوششی دادههای فازی (FDEA) و مقایسه آن با روش تحلیل پوششی کلاسیک بود. بدین منظور، اطلاعات مورد نیاز ۵۲ شرکت تعاونی روستایی فعال در استان سیستان و بلوچستان طی سال 1395 جمعآوری و تحلیل شد. شاخصهای مورد استفاده در پژوهش شامل سه ورودی (هزینههای جاری، سرمایه و تعداد فروشندگیها) و یک خروجی (سود) بود. نتایج نشان داد که بر اساس نتایج کاربرد روش تحلیل پوششی دادههای فازی، سه شرکت و روش تحلیل پوششی دادههای کلاسیک، نُه شرکت کارآ ارزیابی شدند؛ همچنین، میانگین کارآیی در روش سنتی 55 درصد و در روش فازی ۳۲ درصد بهدست آمد. با وجود پایین بودن کارآیی شرکتها در برآوردهای هر دو روش، قدرت تفکیک روش فازی بالاتر بود. بنابراین، پیشنهاد میشود که با مقایسه شرکتهای ناکارآ با کارآ، نسبت به بهرهبرداری بهتر از منابع برای ارتقای کارآیی شرکتهای ناکارآ اقدام شود.