واکاوی تجربه زیسته استادان دانشگاه فرهنگیان از کلاس‌های آموزش مجازی در وضعیت کرونایی

نویسندگان

1 گروه آموزشی زبان و ادبیات عربی، دانشگاه تهران

2 گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان

doi
10.61838/irphe.29.1.4
چکیده

 پژوهش حاضر با هدف واکاوی تجربه زیسته استادان دانشگاه فرهنگیان از کلاس‌های آموزش مجازی در وضعیت کرونایی و با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی انجام شد. مشارکت‌کنندگان در این پژوهش اعضای هیئت ‌علمی مشغول به تدریس در مناطق ده‌گانه دانشگاه فرهنگیان سراسر کشور و از نزدیک درگیر آموزش مجازی در وضعیت کرونایی بودند. انتخاب نمونه مورد مطالعه با استفاده از رویکرد «هدفمند» و با روش انتخاب صاحبنظران «کلیدی» و استفاده از معیار اشباع و مصاحبه عمیق با 17 نفر انجام شد. داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از روش کدگذاری موضوعی تجزیه‌وتحلیل و یافته‌ها در قالب کدهای باز، محوری و گزینشی سازمان‌دهی شد. از مجموع یافته‌های این پژوهش 102 کد باز، 23 کد محوری و 6 کد گزینشی در زمینه تجربه زیسته استادان دانشگاه فرهنگیان از کلاس‌های آموزش مجازی در وضعیت کرونایی دسته‌بندی شدند. نتایج پژوهش نشان داد که بر اساس تجارب زیسته استادان کلاس‌های آموزش مجازی با وضعیت کرونایی در مؤلفه‌های سطح توانمندی و مهارت فنی استادان، نحوه ارائه محتوا، اداره کلاس، نحوه ارزشیابی و تعاملات عاطفی میان استادان و دانشجویان چالش‌هایی وجود دارد؛ بخشی از این چالش‌ها و موانع به سطح دانشگاه فرهنگیان، برخی به استادان و برخی هم به دانشجویان مربوط می­شود. می‌توان نتیجه گرفت که برگزاری کلاس‌های آموزش مجازی در وضعیت کرونایی در دانشگاه فرهنگیان با تهدیدهایی نظیر مدیریت ضعیف کلاس، جدی و واقعی نبودن ارزشیابی، کم‌تحرکی دانشجویان، ضعف تعاملات اجتماعی و ضعف زیرساخت‌ها (سرعت اینترنت و مشکلات سامانه) مواجه بوده است. از فرصت‌های برگزاری کلاس‌های آموزش مجازی می‌توان به کاهش استرس، انعطاف‌پذیری زمان و مکان، صرفه‌جویی در زمان و هزینه‌ها، آشنایی بیشتر با فناوری و انعطاف‌پذیری و پویایی در برگزاری کلاس‌ها اشاره کرد.