بررسی رابطه امنیت غذایی و فقر درآمدی در مناطق روستایی استان گیلان: مطالعه موردی شهرستان املش
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 استادیار بخش تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویجی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران.
doi
10.30490/rvt.2020.293733.1076چکیده
مطالعه حاضر به بررسی رابطه بین امنیت غذایی و فقر درآمدی در مناطق روستایی شهرستان املش از توابع استان گیلان پرداخته است. دادهها با استفاده از روش نمونه گیری خوشهای چندمرحلهای تصادفی و به کمک تکمیل پرسشنامههای مبتنی بر استاندارد امنیت غذایی خانوار از نمونهای شامل دویست خانوار روستایی بهدست آمد. برای تعیین وضعیت امنیت غذایی خانوارها، از روش استاندارد امنیت غذایی خانوار و برای تعیین فقر ذهنی از طیف چندگزینهای لیکرت و همچنین، برای تعیین فقر نسبی از مخارج سرانه خانوار استفاده شد. افزون بر این، با بهرهگیری از مدل لاجیت چندگانه و تحلیل اثر نهایی، بررسی تأثیر فقر درآمدی بر امنیت غذایی خانوارهای روستایی صورت گرفت. نتایج نشان داد که فقر ذهنی و فقر نسبی دارای رابطه مثبت و معنیدار با ناامنی غذایی خانوارهای روستایی است. بررسی تحلیل اثر نهایی نشان داد که فقر ذهنی بیشترین تأثیر را در امنیت غذایی دارد.
