غربت و بیگانگی در شعر صعالیک جاهلی
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه یزد
doi
10.29252/kavosh.2004.2372چکیده
جهانبینی بشر، در همه اعصار، شاهد تغییراتی بوده است. نظریه های علمی- فلسفی، واقعیت های داخلی و خارجی، وقایع سیاسی و... زمینه را برای این تغییرات و تفاوت ها فراهم ساخته است. در دوران جاهلی نیز واقعیت های داخلی موجود در جامعه قبیله ای، زمینه را برای پذیرش عقیده مقابله با این جامعه مهیا کرد. محصول این مقابله، گریز و بیگانگی درونی، انکار آداب و رسوم اجتماعی، فاصله طبقاتی و تبعیض نژادی و عصیان در مقابل آن، غربت مکانی و دل بستن به آرمان های بلند انسانی و به دیگر سخن، تلاش و امید برای اصلاح واقعیت های موجود در جامعه جاهلی است. شعر صعالیک دوران جاهلـی، بیشتر تصویری از این آرا و اندیشه هاست و این گفتار عهده دار انعکـاس پارهای از این نظرگاه هاست.