ارتباط هوش هیجانی مربیان با احساس خودسودمندی و اضطراب رقابتی دختران ورزشکار نخبۀ تنیس روی میز کشور

نویسندگان

1 . دانشجوی کارشناسی‌ارشد مدیریت و برنامه‌ریزی در تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی ‌واحد علوم و تحقیقات آذربایجان شرقی، تبریز، ایران

2 دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 . استادیار گروه تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی‌ واحد تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22059/jsm.2015.53650
چکیده

هدف از تحقیق حاضر بررسی ارتباط احتمالی هوش هیجانی مربیان با خودسودمندی و اضطراب رقابتی ورزشکاران است. آزمودنی‌های تحقیق پیش رو همۀ بازیکنان و مربیان شرکت‌کننده در مسابقات قهرمانی جوانان و نوجوانان تنیس روی میز بانوان کشور (120 ورزشکار با میانگین سنی 28/2 ± 05/15 سال و 30 مربی با میانگین سنی 96/10 ± 15/39 سال) بودند. ورزشکاران، پرسشنامۀ خودسودمندی عمومی‌ شرر و همکاران (1982) و پرسشنامۀ اضطراب رقابتی-حالتی (CSAI-2) مارتنز (1990) و مربیان هر دو ردۀ جوانان و نوجوانان، پرسشنامۀ هوش هیجانی برادبری و گریوز را تکمیل کردند. داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون در سطح معناداری 05/0 به‌وسیلۀ نسخۀ 16 نرم‌افزار SPSS بررسی شد. یافته‌های تحقیق نشان داد که همۀ مؤلفه‌های هوش هیجانی به‌غیر از خودآگاهی و خودمدیریتی با احساس خودسودمندی دختران ورزشکار نخبۀ تنیس روی میز کشور ارتباط معناداری دارد. همچنین تمامی مؤلفه‌های هوش هیجانی با اضطراب رقابتی دختران ورزشکار نخبۀ تنیس روی میز کشور ارتباط معناداری دارند. به‌نظر می‌رسد هوش هیجانی موجب افزایش آگاهی مربیان از نیازهای روان‌شناختی خود و ورزشکارانشان می‌شود و به آنان کمک می‌کند تا از وجود برخی مشکلات مطلع شوند و منابع روان‌شناختی لازم را برای مقابله با آنها شناسایی و تقویت کنند.