نقش رضایت شغلی در ارتباط عدالت سازمانی با تمایل به ترک شغل در کارشناسان فدراسیون‌های ورزشی

نویسندگان

1 . استادیار، مدیریت ورزشی، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه پیام نور، البرز، ایران

2 . استادیار، مدیریت ورزشی، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

3 استادیار، مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران

4 . دانشیار، مدیریت ورزشی، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jsm.2015.53123
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش رضایت شغلی در ارتباط بین عدالت سازمانی با تمایل به ترک شغل در کارشناسان فدراسیون‌های ورزشی بود. بدین منظور از پرسشنامه‌های رضایت شغلی وود (1986)، عدالت سازمانی کیم و لونگ (2007) و تمایل به ترک شغل کامان (1979) استفاده شد. جامعۀ آماری تحقیق شامل کارشناسان فدراسیون‌ها بود که 210 نفر به‌عنوان نمونۀ آماری تحقیق انتخاب شدند. روایی سازۀ ابزار تحقیق به روش تحلیل عاملی تأییدی و با استفاده از نرم‌افزار لیزرل 8.8 تأیید شد. همچنین پایایی ابزار تحقیق به‌ترتیب 84/0، 87/0، و 86/0 به‌دست آمد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از معادلات ساختاری با کاربرد نرم‌افزار Visual PLS استفاده شد. یافته‌ها نشان داد، اثر عدالت سازمانی بر رضایت شغلی، معنادار (189/21=t،  775/0β=)، و بر تمایل به ترک شغل غیرمعنادار است (211/0- =t، 016/0-β=). همچنین نتایج حاکی از اثر منفی و معنادار رضایت شغلی بر تمایل به ترک شغل بود (75/4- =t، 520/0-β=). دیگر یافتۀ تحقیق این بود که اثر غیرمستقیم عدالت سازمانی (403/0-=β)، بر تمایل به ترک شغل بیشتر از اثر مستقیم آن است (016/0-β=)، (96/1≤ t value+≤96/1-). پیشنهاد می‌شود فدراسیون‌های ورزشی به‌منظور کاهش تمایل به ترک شغل کارکنان خود، زمینۀ ارتقای سطح عدالت سازمانی و رضایت شغلی کارکنان خود را فراهم کنند.