رابطه بین هوش هیجانی و مهارت های ارتباطی با تحلیل رفتگی مربیان بین المللی تنیس روی میز ایران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی،کرج، ایران
2 دانشیار مدیریت ورزشی،گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
3 استاد مدیریت ورزشی، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
doi
10.22059/jsm.2015.53126چکیده
هدف این پژوهش بررسی رابطۀ بین هوش هیجانی و مهارتهای ارتباطی با تحلیلرفتگی شغلی مربیان بینالمللی تنیس روی میز ایران بود. نمونۀ آماری تحقیق مربیان با مدرک مربیگری درجۀ بینالمللی در رشتۀ تنیس روی میز ایران به تعداد ۱۵٠ نفر بود. برای جمعآوری دادهها از سه پرسشنامۀ هوش هیجانی سیبریا شرینگ (۱٩٨٦)، مهارتهای ارتباطی بارتون جی (1990) و تحلیلرفتگی مسلش (۱٩٩٦) استفاده شد. نتایج نشان داد که بین هوش هیجانی با فراوانی تحلیلرفتگی در مربیان زن و مرد همبستگی منفی و معنادار وجود دارد. بین مهارتهای ارتباطی با شدت تحلیلرفتگی در مربیان زن همبستگی معنادار منفی مشاهده شد. از بین هوش هیجانی و مهارتهای ارتباطی، بهترین متغیر پیشبین برای تحلیلرفتگی، هوش هیجانی است. بنابراین پیشنهاد میشود که دورههای آموزشی بهمنظور افزایش سطح مهارتهای ارتباطی و ارتقای هوش هیجانی مربیان برگزار شود تا مربیان کمتر در معرض تحلیلرفتگی قرار گیرند.
