پروتکل شماره ۱۵ و اصلاح نظام اروپایی حقوق بشر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق بینالملل عمومی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوموتحقیقات تهران
2 عضو هیئت علمی مدعو گروه حقوق عمومی و بینالملل دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوموتحقیقات تهران
doi
10.22066/cilamag.2017.25166چکیده
کنوانسیون اروپایی حقوق بشر، معاهده پیشرو در حوزه حقوق بشر بوده و نقش بسیار مهمی در توسعه و تحول حقوق بینالملل بشر داشته است. این کنوانسیون از زمان لازمالاجراشدن در سال 1953 تا کنون تغییرات زیادی به خود دیده است که ازجمله مهمترین آن میتوان به افزایش شمار کشورهای طرف کنوانسیون و همچنین تشکیل اتحادیه اروپا و سایر نهادهای اروپایی اشاره کرد. این تحولات، لزوم تطابق کنوانسیون با نیازها و ضرورتهای روز را دوچندان میکند. بر این اساس، تا کنون پروتکلهای زیادی به کنوانسیون منضم شده است. یکی از آخرین پروتکلهای منضم به کنوانسیون، پروتکل شماره 15 است که در مه 2013 پذیرفته شد و در فرایند تصویب قرار دارد و علاوه بر انجام برخی اصلاحات شکلی، اصل فرعیت و دکترین حاشیه صلاحدید را به مقدمه کنوانسیون اضافه کرده است. در این مقاله، نقش پروتکل شماره 15 در توسعه و تحول نظام اروپایی حقوق بشر و تغییرات شکلی و ماهوی که در کنوانسیون اروپایی حقوق بشر ایجاد کرده است، بررسی میشود.
