مطالعۀ تجربی مدل ویژگیهای شغل در ورزش: شواهدی از داوران فوتبال
نویسندگان
1 استادیار مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استاد مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران
doi
10.22059/jsm.2014.51514چکیده
هدف از تحقیق حاضر، بررسی ویژگیهای شغلی داوران فوتبال ایران براساس مدل ویژگیهای شغل (JCM) بود. جامعۀ آماری پژوهش، 172 نفر از داوران و کمکداوران شاغل در لیگ برتر و دستۀ اول فوتبال کشور تشکیل بودند. نمونۀ آماری برابر با جامعۀ آماری انتخاب شد که در مجموع نظرهای 157 داور (91 درصد) بررسی شد. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامۀ ویژگیهای شغلی جاکو (2004) با مقیاس هفت ارزش لیکرتی بود که روایی صوری و محتوایی آن را 12 نفر از استادان صاحبنظر دانشگاهی و داوران فوتبال بازبینی کردند و پایایی آن با روش آلفای کرونباخ تأیید شد (91/0 =r ). از طریق روش حداقل مجذورات بخشی (PLS)، مدل پژوهش ارزیابی شد. نتایج نشان داد که تنوع مهارت (33/0R2= )، اهمیت وظیفه (26/0R2= )، استقلال (12/0R2= )، پردازش اطلاعات (16/0R2= ) و بازخورد (32/0R2= ) تأثیرات معناداری بر حالات روانی مربوط به خود داشتند. از طرف دیگر، بهترین حالت روانی برای پیشبینی پیامدهای نگرشی و رفتاری، حالت روانی معنادار بودن کار بود (05/0P≤). با توجه به اینکه هیچکدام از حالات روانی سبب رضایت کلی داوران از شغل آنها نشد، بهنظر میرسد که بررسی متغیرهای میانجی دیگری در مدل ویژگیهای شغلی داوران فوتبال ضروری است. بهطور کلی، پیامدهای نگرشی و رفتاری داوران فوتبال اغلب از طریق ویژگیهای شغلی تنوع مهارت و اهمیت وظیفه و معنادار بودن کار تحقق مییابند.