فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از انجام این تحقیق تعیین میزان اثربخشی یک دوره تمرین شناختی- حرکتی بر تعادل و تصمیم­گیری شلیک نیروهای نظامی بود. روش پژوهش، نیمه تجربی، با هدف کاربردی و به شیوه پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه گواه انجام شد. 30 نفر از افسران ستاد فرماندهی نداجا واقع در شهر تهران، نمونه­های آماری این تحقیق بودند و در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند، پیش آزمون شامل تکلیف 30 شلیک جهت ارزیابی سطح مهارت؛ آزمون شارپند رومبرگ با چشمان بسته جهت بررسی تعادل ایستا؛ عملکرد تیراندازی و آزمون قمار آیوا جهت ارزیابی تصمیم گیری شلیک، به عمل آمد. سپس گروه آزمایش 6 هفته، هفته­ای 2 جلسه تمرین ترکیبی مقاومتی و شناختی را انجام دادند. از آزمون تحلیل چند متغیره کوواریانس برای تجزیه وتحلیل داده­ها استفاده شد. نتایج نشان داد در متغیر تعادل ایستا ([43.66-42.50]95%CI، 0.58=η²، 0.001>P، 49.10=(1.28)F)؛ و تصمیم گیری شلیک نیروهای نظامی ([327.21-324.91]95%CI، 0.73=η²، 0.001>P، 97.22=(1.28)F)؛ بین گروه آزمایش و گواه تفاوت معنادار وجود دارد (05/0P<). در نتیجه، یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که تمرین شناختی- حرکتی نه‌تنها عملکرد تعادلی، بلکه توانایی تصمیم‌گیری مرتبط با شلیک نیروهای نظامی را به‌طور مشخص و قابل اندازه‌گیری بهبود می‌بخشد؛ و این امر نشان‌دهنده کارآمدی مستقیم و هدفمند این نوع تمرینات در ارتقای مهارت‌های عملیاتی نظامیان است.