تدوین مدل نگرش به دریافت خدمات روانشناختی حرفهای بر اساس انگ، خودانگزنی و پریشانی روانشناختی با تعدیلگری خرد و سواد سلامت روان در فرزندان جانبازان
نویسندگان
1 دانشگاه جامع انقلاب اسلامی
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده سبک زندگی ایرانی- اسلامی، دانشگاه جامع انقلاب اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
خودانگزنی یکی از مهمترین موانع دریافت خدمات روانشناختی است و فرزندان جانبازان به دلیل شرایط ویژه روانی–اجتماعی خود، بیش از دیگران در معرض این انگها و پریشانی روانی قرار دارند که میتواند نگرش آنان نسبت به کمک حرفهای را تضعیف کند. پژوهش حاضر با هدف تبیین مدل نگرش فرزندان جانبازان به دریافت خدمات روانشناختی بر اساس انگ، خودانگ و پریشانی روانی، و با نقش تعدیلگری خرد و سواد سلامت روان انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و مبتنی بر مدلیابی معادلات ساختاری بود و دادهها با استفاده از پرسشنامههای استاندارد جمعآوری شد؛ جامعه آماری شامل فرزندان جانبازان بود و نمونه به روش هدفمند انتخاب گردید. یافتهها نشان دادند که انگ اجتماعی و خودانگ تأثیر منفی معناداری بر نگرش به دریافت خدمات روانشناختی دارند و پریشانی روانی این رابطه را تشدید میکند، در حالی که خرد و سواد سلامت روان نقش تعدیلگر دارند و اثرات منفی انگ و پریشانی را کاهش داده و نگرش مثبتتری ایجاد میکنند. بنابراین، تقویت خرد و ارتقای سواد سلامت روان در فرزندان جانبازان اهمیت بالایی دارد و میتواند نگرش آنان به کمک روانشناختی را بهبود بخشد؛ بر این اساس، توصیه میشود مداخلات آموزشی و روانشناختی با تمرکز بر کاهش انگ و پریشانی و افزایش خرد و سواد سلامت روان طراحی و اجرا شود.