اثرات مدیریت منابع آب کشاورزی بر فقرزدایی معیشتی در مناطق روستایی ایران
نویسندگان
1
2
doi
10.30490/rvt.2018.59376چکیده
فقر بزرگترین خطری است که حیات بشری را تهدید میکند؛ تجارب مختلف مؤید آن است که عوامل متعدد در ایجاد فقر مؤثر است. آب آبیاری از منابع ضروری در تولید و فعالیتهای معیشتی خانوار بهشمار میرود؛ از اینرو، توجه به نقش آبیاری زمینهساز دستیابی به اهداف گسترده رشد اقتصادی و توسعه کشاورزی و روستایی است. بنابراین، آب آبیاری بهصورت مستقیم و غیرمستقیم با کاهش فقر مرتبط است. تحقیق حاضر به شناسایی عوامل تأثیرگذار در فقر معیشتی تولیدکنندگان بخش کشاورزی و اثرات مدیریت منابع آب کشاورزی در فقرزدایی میپردازد و برای دستیابی بدین اهداف، از آمار توصیفی و استنباطی استفاده و از شش منطقه مختلف، 350 نفر از مولدان آبیکار را بهعنوان نمونه انتخاب می-کند. در تبیین مؤلفه فقر معیشتی با استفاده از شیوه مدل معادلات ساختاری، مشخص می-شود که دارایی و سرمایه مولدان ( سهم از آب کشاورزی و میزان زمین آبی) با 53/0 بیشترین تأثیر مستقیم و کلی را در تبیین مدل ساختاری داراست