چرایی و چگونگی تغییر مسائل سیاستی: مطالعه موردی ایران و بحران پناهندگی

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم سیاسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

2 دانشجوی دکتری علوم سیاسی - سیاستگذاری عمومی، گروه علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22054/qpss.2025.84076.3563
چکیده

این پژوهش فرآیند تغییر رویکرد به مسائل سیاستی و شناسایی عوامل و سازوکارهای تأثیرگذار بر آن را بررسی کرده است. این‌کار با استفاده از روش‌های کیفی و مطالعه موردی و بهره‌گیری از نظریه‌های تغییر سیاستی هال، نهادگرایی و تحلیل گفتمان، عوامل محرک تغییر سیاستی در بحران پناهندگی ایران تحلیل شده‌ است. داده‌ها از طریق تحلیل اسناد و گزارش‌های بین‌المللی جمع‌آوری شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهند که تغییر مسائل سیاستی تحت تأثیر عواملی مانند بحران‌های جهانی، پیشرفت‌های فناوری، تغییرات اجتماعی و فشارهای بین‌المللی رخ می‌دهد. بحران پناهندگی در ایران به تغییرات اساسی در سیاست‌های مهاجرتی، امنیتی، اقتصادی و اجتماعی منجر شده است. این تغییرات با چالش‌هایی مانند مقاومت ذینفعان و محدودیت‌های منابعی مواجه بوده‌اند، اما فرصت‌هایی برای بهبود کارایی سیاست‌ها نیز ایجاد کرده‌اند. این مقاله با ارائه چارچوبی یکپارچه برای تحلیل تغییر مسائل سیاستی و تلفیق نظریه‌های مختلف، به درک بهتر پویایی‌های تغییر در سیاست‌گذاری کمک می‌کند. مطالعه موردی بحران پناهندگی در ایران، بینش‌های ارزشمندی درباره تعامل عوامل مختلف در شکل‌دهی به تغییر سیاستی ارائه می‌دهد. تغییر مسائل سیاستی پدیده‌ای پیچیده و چندوجهی است که نیازمند درک عمیق از تعامل عوامل مختلف و مکانیسم‌های تغییر است