نقش تابآوری، خودکارآمدی و خوشبینی در پیشبینی امید و انگیزه پرسنل مرد کلانتریهای شهر تبریز
نویسندگان
1 گروه روانشناسی دانشگاه ارومیه
2 گروه روانشناسی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
3 ناجا
4 ناجا
doi
چکیده
هدف تحقیق حاضر پیشبینی امید و انگیزه کارکنان مرد کلانتری بر اساس تابآوری، خودکارآمدی و خوشبینی بود. در این پژوهش همبستگی از نوع رگرسیون ، جامعه آماری کلیه کارکنان مرد کلانتریهای شهر تبریز بود که در سال 1402 درحالخدمت بودند و 160نفر به روش خوشهای تصادفی انتخاب شدند و به ابزارهای تابآوری کانر و دیویدسون (2003)، مقیاس خودکارآمدی شرر و همکاران (1983)، امیدواری اشنایدر (1991)، انگیزه لورنس و جردن (2009) و پرسشنامه خوشبینی شییر و کارور (1985) پاسخ دادند. بهمنظور تحلیل دادهها از نرمافزار 21 SPSS- و روش پیرسون و رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد که بین تابآوری، خودکارآمدی و خوشبینی با امید و انگیزه کارکنان با رابطه معنادار وجود دارد. همچنین تابآوری و خوشبینی قادر به پیشبینی امیدواری و انگیزه در بین کارکنان کلانتریهای شهر تبریز هستند (01/0P<). بر این اساس، میتوان نتیجه گرفت که متغیرهایی روانشناختی از جمله تابآوری، خودکارآمدی و خوشبینی با امید و انگیزه کارکنان کلانتریها رابطه دارند.