اثر تلقیح بذر با باکتری های افزاینده رشد گیاه (PGPR) و سطوح مختلف کودهای نیتروژن و فسفر بر عملکرد و برخی شاخص های فیزیولوژیک جو (Hordeum vulgare L.)

نویسندگان

1 دانشگاه محقق اردبیلی

2 دانشگاه پیام نور

doi
10.22067/gsc.v12i4.27654
چکیده

به منظور بررسی تاثیر باکتریهای افزاینده رشد گیاه بر روند رشد و عملکرد جو در سطوح مختلف کودهای نیتروژن و فسفر، آزمایشی دو ساله بهصورت فاکتوریل اسپلیت پلات در قالب بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل در سال های زراعی 89 -1388 و 90-1389 انجام شد. کرتهای اصلی شامل دو عامل نیتروژن در سه سطح (صفر، 40 و80 کیلوگرم در هکتار نیتروژن خالص از منبع اوره) و کود فسفر (صفر، 30 و 60 کیلوگرم فسفر در هکتار بهصورت P2O5) و کرتهای فرعی به تلقیح بذور با باکتریهای افزاینده رشد گیاه در 4 سطح (بدون تلقیح، تلقیح با ازتوباکتر کروکوکوم استرین 5، آزوسپیریلوم لیپوفرم استرینOF و مخلوط دو باکتری) اختصاص داده شدند. نتایج نشان داد که با افزایش کاربرد نیتروژن، فسفر و نیز پیش تیمار بذر با باکتری‌های افزاینده رشد گیاه کلیه‌ی شاخص‌های رشد نظیر ماده خشک کل، سرعت رشد محصول، شاخص سطح برگ و سرعت رشد نسبی جو افزایش یافتند. همچنین پیش تیمار توام بذر با باکتری‌های مورد مطالعه در تمامی مراحل نمونه برداری شاخص‌های رشد در مقایسه با شاهد بیشتر بود. حداکثر عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک و وزن خشک برگ به ترتیب برابر با 3200 کیلوگرم در هکتار، /10000 کیلوگرم در هکتار و 438 گرم بر متر مربع در بالاترین مقادیر کودهای نیتروژن و فسفر و پیش تیمار توام بذر با ازتوباکتر و آزوسپیریلوم مشاهده شد و کم‌ترین آن‌ها در عدم کاربرد فاکتورهای آزمایشی (سطح شاهد) به دست آمد.