چشمانداز آینده جمعیت روستایی و چالشهای مدیریت توسعه پایدار روستایی در ایران
نویسندگان
1
2
3
doi
10.30490/rvt.2018.59280چکیده
پیشبینی پویاییها و تغییرات آتی جمعیت روستایی از مهمترین موضوعاتی است که در فرایند توسعه پایدار روستایی بدان توجه میشود. مطالعه حاضر، با پیشبینی تغییرات جمعیت روستایی در دوره زمانی 1410-1385، به بحث و بررسی پیرامون پیامدهای ناشی از آن میپردازد. یافتههای تحقیق حاکی از آن است که نسبت روستانشینی از 4/31 درصد در 1385 به 5/22 درصد در 1410 خواهد رسید؛ همچنین، نتایج پیشبینی نشاندهنده چندین ویژگی عمده جمعیت روستایی ایران در افق 1410 است، که عبارتاند از: کاهش باروری، افزایش امید به زندگی، کاهش مطلق و نسبی، افزایش عرضه نیروی کار و سرانجام، سالخوردگی ساختار سنی. در مطالعه حاضر، بهبود بهرهوری نیروی کار و سطح درآمد خانوارهای روستایی و همزمان با آن، ایجاد فرصتهای شغلی جدید لازمه مواجهه مناسب با افزایش عرضه نیروی کار روستایی و سالخوردگی جمعیت روستایی در افق 1410 قلمداد میشود.