مطالعه و تحلیل مکانگزینی نیروگاههای خورشیدی در استان آذربایجان شرقی
نویسندگان
1 استادیار گروه سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری رشتة سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی دانشکدة جغرافیای دانشگاه تهران
doi
10.22059/jphgr.2021.296749.1007482چکیده
تأمین انرژی پایدار در دنیای امروزی امری ضروری است. از آنجا که معیارها و فاکتورهای مختلفی بر یافتن مکان مناسب نیروگاه خورشیدی تأثیر میگذارد، مقایسة مؤثر این معیارها با استفاده از روشهای تصمیمگیری چندمعیاره (MCDM) میسر است. همچنین، روشهای هوش مصنوعی نظیر شبکة عصبی مصنوعی برای یافتن دقیقترین مکانهای مناسب میتواند سازنده باشد. در این پژوهش با بهکارگیری روش بهترین- بدترین بهعنوان یکی از تکنیکهای MCDM و واردکردن نتایج آن در شبکة عصبی مصنوعی (ANN) جهت تعلیم شبکه اقدام به یافتن مناسبترین مکانها برای استقرار صفحات خورشیدی در استان آذربایجان شرقی بهعنوان یک استان دارای ناهمواریهای طبیعی نسبتاً زیاد شد. پس از تولید لایة تناسب اولیه با شبکة عصبی مصنوعی، با تولید لایههای محدودیت و اعمال آنها روی نتایج بهدستآمده از شبکة عصبی، مکانهایی که امکان اولیه را برای استقرار این صفحات نداشتند از نتایج اولیه حذف شدند. نتایج نهایی نشان داد که 1854206.25 هکتار از زمینهای استان تناسب کمتر از 0.3 و 1460887.5 تناسبی بین 0.3 تا 0.5 را جهت استقرار نیروگاه خورشیدی دارند. همچنین، فقط 69762.5 هکتار از اراضی استان دارای تناسب بیش از 0.75 برای استقرار صفحات خورشیدی هستند.