ارزیابی پویایی تپه های ماسه ای حاشیة پلایای دامغان (کویر حاج علی قلی) با استفاده از تکنیک تداخل سنجی راداری و طبقه بندی شیءگرا
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیای طبیعی، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران
2 دانشیار، گروه سنجش از دور، دانشگاه تربیت مدرس
3 استادیار، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران
4 دانشجوی دکتری ژئومورفولوژی در برنامه ریزی محیطی، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jphgr.2021.284841.1007417چکیده
جابه جایی تپه های ماسه ای تهدیدی دائمی برای زیرساخت های حمل و نقل، اراضی کشاورزی، و سکونتگاه های پیرامون پلایای دامغان است. با وجود پژوهش های انجام شده در این منطقه، با هدف منشأیابی رسوبات بادی، تحقیق حاضر دیدگاهی متفاوت برای ارزیابی مقادیر و جهت حرکت تپه های ماسه ای به وسیلة سنجش تغییرات همدوسی راداری و طبقه بندی شیءگرا ارائه می دهد. در این تحقیق، ضمن بررسی کتابخانه ای، از روشهای دورسنجی و پیمایشی برای دستیابی به اهداف استفاده شده است. نخست داده های راداری 2017 و 2018 برای سنجش تغییر مقادیر همدوسی و شناسایی تپه های فعال و تعیین واحد کاری تحلیل شد. با توجه به پراکنش نامنظم تپه های ماسه ای، واحد کاری به 16 بلوک دارای یک تپه شاهد تقسیم شد. سپس، پردازش تصاویر Bird's eye و Geo eye با هدف استخراج جبهة بادپناه به عنوان محل استقرار تپه ها در سالهای 2003 و 2016 به وسیلة طبقه بندی شیءگرا انجام گرفت. سپس، با استفاده از لایه های مستخرج، مقادیر جابه جایی توسط مدل بهینه شدة گای استخراج و آزیموت محاسبه شد. یافته ها مقادیر جابه جایی 4/22 متری، با آزیموت 135 درجه را در بازة زمانی سیزده ساله نشان می دهد. اعتبارسنجی یافته ها با خروجی تحلیل آماری جهت باد در همین بازه و مقایسة آن با خروجی پردازش ها بیانگر انتخاب صحیح قطعة شاهد بوده است.
