اولویت بندی راهبردهای توسعه معیشت پایدار روستایی با مدل ترکیبی سوات ـ تاپسیس ـ فازی: مطالعه موردی شهرستان خدابنده
نویسندگان
1
2
3
doi
10.30490/rvt.2018.59284چکیده
از آنجا که فقیرترین مردم جهان در مناطق روستایی بهسر میبرند، توجه به توسعه معیشت پایدار روستایی در قالب راهکاری مناسب برای ارتقای بهرهبرداری از منابع منطقه و افزایش تولید، کاهش مهاجرت بیرویه روستاییان به شهرها، جذب سرمایه و افزایش فرصتهای شغلی ضروری مینماید. اما برای دستیابی به معیشت پایدار روستایی که مسئله اساسی تحقیق حاضر بهشمار میرود، باید از روششناسی جدید با رویکردی آیندهنگر بهره گرفت تا بتوان علاوه بر شناسایی آسیبها، راهکارهای لازم را نیز در اختیار نهادهای متولی توسعه روستایی قرار داد. از اینرو، روش شناسی مطالعه حاضر توصیفی ـ تحلیلی و پیمایشی بوده، تعداد 364 نفر از روستاییان و 27 نفر از کارشناسان بهعنوان نمونه در روستاهای شهرستان خدابنده انتخاب میشوند و عوامل راهبردی از طریق پرسشنامه در اختیار نمونهها قرار میگیرد. دادههای جمعآوریشده در چارچوب مدل راهبردی سوات تنظیم شده، مراحل محاسباتی آن با شیوه تصمیمگیری تاپسیس ـ فازی انجام میپذیرد. تحلیل یافتهها نشان میدهد که با توجه به تمرکز راهبردهای اول، دوم و سوم حاصل از تلفیق نظرات هر دو گروه نمونههای مطالعاتی، راهبرد کانونی برای اقدام، راهبرد تهاجمی است.