سخنی در باب بلاغت (با پژوهش در کتاب البیان و التّبیین تألیف جاحظ)
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه یزد
doi
10.29252/kavosh.2000.2159چکیده
از محتویات کتاب "البیان و التّبیین" تألیف جاحظ چنین استنباط میشود که بلاغت از علوم مستحدثة بعد از اسلام است و دارای دو معنی است؛ یکی سخن گفتن بر طبق اقتضای حال که میتواند دارای مراتب مختلف و حتّی عامیانه باشد و دیگری سخنی که سطح آن از سخن عادی برتر است و در این معنی لازم است که معنی بلند و شریف باشد و اگر مبتذل و سخیف باشد، سخن بلیغ در بیان آن زشت و گاهی خندهآور جلوه میکند، مگر اینکه مراد گوینده فکاهت و مزاح باشد. همچنین اقتضای حال را در معنای نخست میتوان به اقتضای حال گوینده و حال شنونده و حال معنی و حال زمان و مکان تقسیم نمود.