چیستی اعتراضات تابستان و پاییز 1401 در ایران یک مطالعه زمینه بنیاد
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مطالعات انقلاب اسلامی، گرایش آیندهپژوهی انقلاب اسلامی، دانشکده حکمرانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
2 استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه شاهد، تهران، ایران
3 استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه شاهد، تهران، ایران
doi
10.22054/qpss.2024.78387.3378چکیده
امروزه اعتراض و تغییرخواهی بخش جداییناپذیر از حیات نظامهای سیاسی در دوره نوین حکمرانی شده است. متأخرترین اعتراضات فراگیر در ایران، اعتراضات سال ۱۴۰۱ است که پس از مرگ خانم مهسا امینی رخ داد. هدف مقاله، شناخت چیستی این اعتراضات و پیامدهای آن است. روش مورد استفاده در تحقیق، روش نظریه زمینهای یا گرندد تئوری است که به گردآوری نظرات نخبگان پرداخته و سپس در سه سطح باز، محوری و انتخابی کدگذاری صورت گرفته است. مهمترین یافتههای این پژوهش بیان میدارد که شرایط علی شامل نارضایتی از وضع موجود از جمله سیاسی، فرهنگی، اقتصادی، انباشت نارضایتیها و نداشتن چشمانداز مثبت از آینده است. شرایط زمینهای شامل تعلیق اصل 27 قانون اساسی؛ غیاب سیاست در حوزه عمومی و تضعیف رسانههای رسمی است. شرایط مداخلهگر شامل زیرساختسازی کشورهای متخاصم از جمله در حوزههای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، فشارهای دولتی و فشارهای رسانهای است. کنشها و واکنشها شامل آزادسازی قیمتها، مرگ مهسا امینی و بروز اعتراضات است. در نهایت پیامدهای آن شامل رادیکالیسم اجتماعی، امنیت زدایی، اقتدارزدایی از حاکمیت، مشارکتزدایی مدنی و ... است. در پایان نتایج حاصل از پژوهش نشان داد صورت اعتراضات 1401 یک تغییرخواهی اعتراضی از نوع شورش اجتماعی است.