آسیبشناسی دهیاریهای استان آذربایجان شرقی: مطالعه موردی شهرستان بستانآباد
نویسندگان
1
2
3
doi
10.30490/rvt.2018.59099چکیده
مدیریت روستایی با تکیه بر سازمانها و نهادهای مردمی از رهیافتهای مطرح با هدف توسعه پایدار و متوازن در بسیاری از نقاط جهان از جمله ایران است. دهیاریها در قالب نهادی غیردولتی بر اساس قانون مصوب مجلس شورای اسلامی در 1377 تأسیس شده و از 1382، با هدف توسعه همهجانبه و پایدار روستاهای کشور، فعالیت خود را آغاز کردهاند. این پژوهش در 1389، با استفاده از پارادیم تحقیق کیفی، انجام شده است. جامعه آماری شامل 30 دهیار شهرستان بستانآباد است، که در قالب گروههای متمرکز کانونی مورد مطالعه قرار گرفتهاند. در جمعآوری و تفسیر دادهها، از مشارکت فعالانه جامعه آماری بهرهگیری شده است. تربیت مدیران آشنا به شرایط روستا و سازمانهای محلی، انجام کار کارشناسی کافی قبل از اجرای طرحها، انتخاب دهیاران توانمند و بهدور از مسائل قبیلهای، لحاظ کردن رضایت مردم، الزام سازمانها به همکاری با دهیاران، و اعطای نقش بیشتر به دهیاران در امور روستایی از جمله پیشنهادهای پژوهش حاضر است.