پیش بینی کیفیت خواب بر اساس جهت گیری مذهبی با نقش میانجی گری تابآوری و مثبت اندیشی در سربازان
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت راهبردی آینده پژوهی، دانشکده مدیریت راهبردی آینده پژوهی، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران.
2 کارشناسی ارشد گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
4 استادیار دانشکده جنگ، دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا، تهران، ایران.
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر پیش بینی کیفیت خواب بر اساس جهت گیری مذهبی با نقش میانجی گری تاب آوری و مثبت اندیشی در سربازان بود. روش: روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی با استفاده ازمدلیابی روابط ساختاری بود که تعداد 237 سرباز وظیفه به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه کیفیت خواب پترزبورگ، پرسشنامه تابآوری کانر و دیویدسون، پرسشنامه اینگرام و وینسکی و پرسشنامه جهت گیری مذهبی آلپورت بود. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS نسخه 26 و نرم افزار ایموس نسخه 20 استفاده شد و آزمون فرضیهها به روش معادلات ساختاری انجام گرفت. یافته: با توجه به آمارههای آزمون و معنیداری بدست آمده (0.05>P)، نتایج پژوهش حاضر نشان داد که ضریب تاثیر کل جهتگیری مذهبی درونی بر کیفیت خواب برابر 307/ 0 است که بهصورت تاثیرهای مستقیم و غیرمستقیم با نقش میانجی تابآوری و مثبت اندیشی میباشد و ضریب تاثیر کل جهتگیری مذهبی بیرونی بر کیفیت خواب برابر 138/ 0 است که بهصورت غیرمستقیم با نقش میانجی تابآوری و مثبت اندیشی میباشد. نتیجهگیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که جهتگیری مذهبی درونی بر کیفیت خواب تاثیر مستقیم مثبت معنیدار دارد و نقش میانجی تابآوری و مثبت اندیشی باعث افزایش میزان تاثیر جهتگیری مذهبی درونی بر متغیر کیفیت خواب شده است و جهت گیری مذهبی بیرونی با نقش میانجی تاب-آوری و مثبت اندیشی فقط به طور غیر مستقیم بر متغیر کیفیت خواب تاثیر مثبت معنیدار دارد و بنابراین در جهت افزایش کیفیت خواب سربازان باید به تقویت متغیرهای تابآوری و مثبت اندیشی پرداخت.
